Woensdag, 7 augustus 2019

Osnabrück – Ibbenbüren (oude kanaal)

Dag Datum Wind Weer
Woensdag 7 augustus 2019 Matige wind Prima, warm zomerweer
Vertrek Aankomst Logstand Motoruren
10.00 uur 13.30 uur 17.574 3.521,8

We waren ongeveer te 07.00 uur wakker. Niks bijzonders dus. Ingeborg is er vannacht uit geweest om de raampjes dicht te doen vanwege een hevige regenbui. Weinig van gemerkt, ik. Nog vóór het ontbijt ben ik op mijn beurt druk bezig geweest, met recht een bezig bijtje: ik heb het vetpotje aangedraaid, de olie gecontroleerd (beetje bij gedaan), de wierpot gereinigd en de bilge onder de schroefas en onder de dieseltanks gestofzoogd, dat was in 15 jaar niet gebeurd, kreeg ik het idee. Nu wel, door mij. Het schot bovenop de schroefas moet ik nog steeds in tweeën zagen. Dat ga ik op de volgende ligplaats doen. Toen we op zout water voeren heb ik in de bilge voor de motor keukenpapier gelegd om het laatste vocht op te zuigen. Dat spul was nu opgedroogd en stijf van het zout. Heb ik ook opgeruimd. Verder heb ik gekeken of ik ander onraad kon ontdekken in de machinekamer. Alles in orde. Vervolgens heb ik de watertank gevuld met vers drinkwater uit de slang op de steiger. Wat een stijve slang was dat, zeg, niet te hanteren. Maar de druk op de leiding was geweldig: toen de tank vol was werd bijna de beluchtingsnippel uit de romp geblazen en zo hoort het ook. Toen was het tijd voor ons fruithapje en ons yoghurtje. Lekker hoor.

Het is stil op de haven, nog weinig leven. Alles is nat, de plassen staan op de steigerplanken. Ik loop naar de Laga en overleg over de tocht van vandaag. Dat wordt niet zo’n lange. Ergens in de buurt van de driesprong Mittellandkanaal/Dortmund-Ems kanaal zoeken we een ligplaats. Joke heeft nog een stuk kwarktaart voor ons, voor bij de koffie onderweg. Die wordt uiteraard in dank aanvaard. 

We hebben geen haast. Het is vakantie, nietwaar. Terug op de boot gaan we zitten lezen. Ik zet vast alle instrumenten aan, ook de AIS  om te zien of er op dit kanaal vrachtschepen aankomen, want we zagen er al twee of drie langsschuiven en het waren geen kleintjes. Als je die moet passeren op dit smalle kanaal knijp je de billen samen, want je loopt dan de kans dat je aan de grond loopt. Dat moeten we niet hebben, de billen samenknijpen doe ik al vaak genoeg. Tegen tienen roept Willem mij op over de marifoon: zullen we gaan? We gaan. Dag Osnabrücker Motorboot Yacht Club, bedankt voor de gastvrijheid. Jullie moeten de volgende keer wel dat restaurant opendoen.

We gaan

Na een halve uur draaien we het Mittellandkanaal weer op, bakboord uit. Het is een ruime driesprong, genoeg ruimte voor vrachtschepen om te keren.

Daar kwamen we gisteren vandaan….

Als we rechtdoor gaan, varen we daar tegenaan….

Laten we maar bakboord uit gaan.

Met een snelheid van rond de 5 knopen tuffen we naar het westen, de Laga voorop. Over de tocht valt niet zoveel anders te zeggen dan dat het een mooie, rustige was die ons door redelijk afwisselend landschap voerde. Ik probeer steeds de glooiing van het land in beeld te brengen, tussen de bomen door. Dat blijkt niet mee te vallen, vind ik. Uno momento dado krijg ik een stukje naaldbos voor de lens, kijk, daar kan ik wat mee.

We hebben redelijk wat tegenliggers, allemaal jongens van rond de 1000 tot 1600 ton. Bij de geladen diepstekende schepen merk je dat je na zijn boeggolf zo’n twintig centimeter naar beneden zakt en als ie voorbij is wip je weer omhoog. Boeiend. Niet alles wat we op de oever zien is altijd even fraai, bijvoorbeeld de werf met de enorme hopen schroot.

Levensgevaarlijk om daar te werken, lijkt mij

Onderweg kwamen we een mevrouw tegen die aan het zwemmen was in het kanaal. Van Joke hoorden we later dat dat dezelfde mevrouw was die zij hier iedere keer tegenkomen, als zij hier varen. Ze zwaaide naar ons. Jammer dat ze niet op d’r rug zwom. Verderop zagen we aan de overkant nog iemand zwemmen. We moeten dus uitkijken hier, voordat we er eentje tot pulp slaan (met de schroef begrijp je, niet met een knuppel), stel je voor!

Onderweg nuttigen we de lunch; een broodje met Heinz Sandwich Spread en een rozijnenbroodje (ook van Joke, die zorgt toch maar goed voor ons!) met dikke plakken kaas. Ik zat daarbij lekker in het zonnetje, achterop in de kuip, zwaaiend naar 200 bejaarden op een rondvaartboot, die ons passeerde. Ze zwaaiden allemaal terug. Lache man.

Te 13.30 uur meerden we af bij Ibbenbüren in de buurt, aan een kade in een oud stuk Mittellandkanaal dat te smal was voor de steeds grotere schepen. Daar liggen we rustig, met nog een paar bootjes. We gaan even lezen om bij te komen van de trip. De zon schijnt en de wind ruist door de bomen naast ons. Het is hier fantasties.

Vijf voor half drie. We zitten nog steeds te lezen, de zon schijnt nog steeds en de wind ruist nog immer door de bomen. Wat wel jammer is van deze plek is dat als je recht vooruit kijkt, je aankijkt tegen een stel hijskranen op een grote werf, een “schneiderei”. Daar liggen grote steenhopen in verschillende maten en we zien een lange vrachttrein aan de overkant van het kanaal een enorme lading keien, stenen aanvoeren naar de werf. Je kan daar grind en steenslag bestellen voor je tuin, denk ik.

Kwart over vier. Ik ben net terug van een wandeling in mijn eentje van drie kwartier over het “schiereiland” waaraan we liggen. Een stukje asfalt, met bramen erlangs, een steenslagpad langs het MLK, dan linksaf een weg op naar een prachtige paardenboerderij, daarna een eind langs maisvelden naar het zuiden. Bij het laatste huis lag een grote hond bij het hek (aan de verkeerde kant) en niet aangelijnd. Godver. Ik krijg de koude rillingen op mijn kruin. Het kreng zei niks, keek me met koude ogen na. Ik kwam er voorbij, maar kon dus niet meer terug, dat begrijp je. Hoe moest ik nou terugkomen? Verderop zag ik een verdroogd maisveld met een vrije strook ernaast die in de verte naar het MLK terug leidde. Heel goed, ik ging dus door het veld. Aan het eind kwam ik inderdaad uit op het steenslagpad langs het kanaal. Lekker stukje lopen was dat. Mooi rondje. Bij het stukje asfalt met de bramen plukte ik een handje van die dingen, voor Ingeborg. Er stonden er meer, niet zulke grote, maar een kwarkbakje zouden we er wel mee kunnen vullen. Met die mededeling kwam ik op de boot. Eerst een biertje en een goed gesprek (over onze toekomstplannen, lange vaartochten en nieuwe apparaten aan boord). 

Uitermate bevredigend verliep deze middag. Het was betrokken en bedompt, warm. Allerlei mensen wandelden langs met honden, al dan niet aangelijnd. Er was een oude meneer met een stok en een langharige, grote, niet aangelijnde hond. Die hond zag er onschuldig uit, maar het blijven roofdieren en die meneer zou niets tegen hem kunnen uitrichten. Voor die meneer was ik niet bang. Daarentegen was er een heftig getatoeëerde mevrouw met twee kleine witte hondjes (die wel een rondje in de wasmachine zouden kunnen gebruiken) die wel aangelijnd waren. Dat komt een stuk vriendelijker over; als ze maar niet groter zijn dan 40 centimeter. Maar voor die mevrouw was ik wel bang. 

Half vijf. We gaan bramen. Ik doe de hoge schoenen weer aan. Ingeborg trekt een lange broek aan, ik niet. We gaan plukken.

Tien voor half zes. We hebben bramen geplukt, een aangename tijdspassering afgezien van de schrammen en krassen die je oploopt als je een korte broek draagt, om maar niet te spreken van het kleefkruid en andere ongerechtigheden die in je sokken dringen. We kregen een kwarkbak vol. Hoe krijgen we het op? In de yoghurt en s’morgens in het fruithapje verwerken lijkt mij. Flink dooreten. Ik had Ingeborg een volle bak beloofd en dat waargemaakt.

18.00 uur. Ingeborg gaat het avondmaal (niet het laatste hoop ik) bereiden: kapucijners, groene salade, kartoffelsalade, uitgebakken spekjes, een augurk, snoeptomaatjes en het onvermijdelijke doch zeer gewaardeerde en voor de volksgezondheid zeer belangrijke gekookte ei. “Voor mij elke dag één ei”. Een ei hoort erbij. Joke is kennelijk ook aan het bakken en braden want de verrukkelijkste geuren strelen onze neusvleugels en reukpapillen (de wind staat onze kant op, zie je). Ingeborg werd er helemaal door geïnspireerd en al spoedig trok op de Wing V de geur van gebakken spek door de kajuit het raam uit. Man, wat lekker allemaal.

Terwijl Ingeborg eten stond te maken kreeg ik een aanval van werklust en heb op de bolder naast de boot de plank die op de schroefas ligt in tweeën gezaagd, op de ouderwetse manier met de handzaag. Een en ander voor een betere bereikbaarheid van de schroefasafdichting en de vetpot. Ik zei toch dat ik het vandaag ging doen?

Nu moet ik, vijf voor half zeven, alles klaar zetten voor het eten.

Tien over half zeven. We zitten te eten en het begint me toch een partij te regenen! We zijn blij dat we niet besloten hebben buiten te eten, zeg! Het is slechts een buitje, maar toch. Frans Bauer kweelt zijn lied (iTunes staat de hele middag aan).

19.35 uur. Het stinkt hier naar varkensmest, overal trouwens, onderweg ook vaak. Als het naar mest stinkt is het varkensmest. God, wat een lucht. We hebben gegeten. Lekker hoor, die kapucijners. Ik denk dat ik maar ga zitten schrijven, aan mijn tafeltje naast de tv.

22.41 uur. Ik zit nog steeds te schrijven. Willem heeft zijn bijtjes voor mij klaargezet tegen het voorraam van de Laga, alleen dan lukt het. We gaan het zo zien want dit zijn de laatste woorden en dan komen ze zo op de website. Als dat filmpje maar lukt. Heb er een hard hoofd in want mijn (werk)geheugen begint te haperen, dat van mijn laptop ook. Ik ga het nu proberen. Nog niet naar bed. Het was een fijne dag, dat wel.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Een reactie op Woensdag, 7 augustus 2019

  1. E.Bottenberg zegt:

    Dat Mittelland kanal hebben mijn broer en ik ook eens een jaar of 3 geleden afgevaren naar Lubeck. Kunnen ze beter het 1000 bruggen kanaal noemen. Overal liggen die dingen en allemaal hetzelfde. Goed idee.
    Mijn vrouw had een week of wat geleden ook zo’n probleem met haar stukje ruimtevaart techniek. Alles kwijt vanaf dec. 2018. Een goede kennis met verstand van zaken keek er even op en haalde het weer te voorschijn. de juiste icoontjes aanduwen enz. Probleem : waar haalt U zo iemand vandaan.
    Succes.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s