Donderdag, 8 augustus 2019

Ibbenbüren – Altenrheine

Dag Datum Wind Weer
Donderdag 8 augustus 2019 Ging wel Zon, wolken, niet te warm
Vertrek Aankomst Logstand Motoruren
09.30 uur 13.30 uur 17.582 3523,8

Tien voor half twaalf. Het is nog steeds 7 augustus. Ik heb mijn verhaaltje klaar. De hele avond had ik ontvangst van het netje van Willem z’n iPhone en op het moment dat ik het erop wilde zetten, ging ie uit! Ik zag dat Willem nog op was. Zijn batterij was leeg, hij heeft m aan de lader gelegd en ik kon weer verder. En nu staat het erop. Ik ben klaar voor vanavond. Ik ga naar bed. Ingeborg ligt er al in.

Donderdag, 8 augustus. Tien over half acht. Ik heb slecht geslapen. Jij ook Ing? Nee, Ingeborg niet. Nou ik wel. Ik kreeg het toch benauwd vannacht, een benauwd hoofd met verstopte luchtwegen, waar geen Dampo tegenop kon. Benauwde inborst ook. Bah. Ik heb ook geen boeken meer, ik heb ze allemaal uit. De zon schijnt al. Het is rustig weer. We gaan met z’n tweeën lekker eventjes wandelen, je moet wat doen, hè, als je geen boek meer hebt.

Tien over acht. Net terug van de wandeling. Een pracht van een wandeling mag ik wel zeggen. Veel beweging gehad en dergelijke. Om het hele schiereiland heen. Eerst langs het stuk kanaal dat dood loopt, helemaal tot het eind, waar twee dames hun honden met stokken verleidden het water in te springen. Het lukte. Daar kunnen ze ook geen kwaad. Daarna rechtsaf, een pad op langs de spoorweg, richting brug over het MLK (=Mittelland-kanaal) en vervolgens helemaal langs het kanaal naar de brug, waarachter de boot ligt. Ik had er weer niet aan gedacht het fototoestel mee te nemen. Dat was de laatste keer, die gaat voortaan altijd mee, waar ik ook ga, behalve naar de WC. Ik heb nu wel zo’n beetje het hele landschap verkend, hier in de nabije omgeving. Ik moet zeggen dat het geweldig is om hier te wandelen. We staan nu met een schillenmesje de stenen onder onze zolen vandaan te peuteren. Ingeborg had er ook nog een konijnenkeutel bij zitten.

Half tien. We zijn vertrokken. We zitten alweer op het kanaal, na een draai van 180 graden om de punt van het schiereiland heen. Ik maak een fotootje van waar we gewandeld hebben en van de werf van Albert Bergschneider, een toepasselijke naam heeft die man, hij verwerkt allerlei steensoorten tot  bruikbare tuinmaterialen, een gigantisch bedrijf, het grootste van Nedersaksen (staat op internet, echt waar).

Hier draaien we het MLK op

Daar hebben Ingeborg en ik gewandeld, ja echt

Tien uur. De sluis van Bevergern ligt voor ons. De eerste van vele, “bergafwaarts” naar het noorden, in het Dortmund – Eems kanaal, het DEK.  We gaan in de dalvaart, zoals dat heet. We moeten wachten, denk ik. Er gebeurt niets, zo te zien. Ik heb wat fotootjes gemaakt van de omgeving rond de driesprong MLK – DEK, vanaf de boot welteverstaan. In 2016 gingen we op de terugweg uit Denemarken hier bakboord uit, richting Münster en uiteindelijk via de Rijn en de IJssel naar huis. Nu gaan we stuurboord uit naar Delfzijl en via Groningen en Friesland naar huis. Volgens Willem zouden we in een paar dagen in Groningen kunnen zijn. Zoveel haast hebben we nu ook weer niet. Dit traject is nieuw voor ons en dus leuk om te doen. 

Dit is een deur in het MLK, vlakbij de driesprong die ze in noodgevallen kunnen laten zakken (bijvoorbeeld als de Russen komen, of de chinezen)

De Laga gaat stuurboord uit. In 2016 gingen we de andere kant op

En dit is de andere kant

Gezellig terrasje op de driesprong

Hier zijn we al afgeslagen; geen weg meer terug

Willem ligt al op steiger

Vanaf nu gaan we met de sluizen alleen maar naar beneden en dat is prettiger dan omhoog, wat betreft vasthouden aan de kademuren in al die sluizen, die in het geheel niet berekend zijn op jachtjes. Het hoogteverschil is tussen de 6 en 4 meter, dus je moet steeds je landvast overpakken naar een andere bolder en naar beneden gaat dat beter. Je moet hopen dat het vrachtschip dat meestal voor je ligt niet zijn schroef gebruikt, want dat geeft ongewenste wervelingen en kolkingen met eventueel ongewenste gevolgen. Maar wij zijn wel wat gewend na het Canal du Midi in 2015. Daar gaat het heel anders, als je niet uitkijkt krijg je daar iedere keer 20 ton water op je harses. Afijn we gaan het beleven op het DEK!

Het is al over twaalven en we zijn nu pas door de Bevergern sluis heen, de eerste. Als het overal zo gaat zijn we voorlopig nog niet thuis. Dit was de sluis met het grootste verval: 6,40 meter. We moesten aan de jachtensteiger wachten. Daar hebben we gesproken met de sluismeester via zo’n intercom-installatie. Er zouden twee tankers komen, eerst eentje voor de “Bergfahrt” en dan een voor de dalvaart. Het duurde allejezus lang. Ik ben naar de sluis gelopen (zonder fototoestel), even in het dorp gekeken en heb een hele tijd staan kijken naar een diepe, lege sluiskolk. Ik probeerde de sluisdeur dicht te kijken. Lukte niet. Eindelijk kwam de tanker de bocht om en schoof tergend langzaam de sluis in. Ik terug naar de boot. De kolk moest eerst vollopen dus ik hoefde niet te rennen. De tanker voor de dalvaart lag al te wachten. Ondertussen was bij ons een klein jachtje aangeschoven. Praatje gemaakt. Aardige lui. Eindelijk konden we erin. We bleven achterin want we wilden allemaal zo ver mogelijk bij de Luise Deyman (zo heette die tanker) vandaan blijven. Het was weer even wennen, zo’n sluis.

Er komt een deur verticaal omhoog, achter een enorme betonnen drempel en vervolgens zakt het water

Tien voor half een. We zitten te eten terwijl we met een gangetje van 4 knopen door het kanaal sukkelen. De Luise Deyman vaart vrij langzaam voor ons uit. Hij moet zeker nog op gang komen. We hebben geen haast, dat heb ik al eerder gezegd. We liggen natuurlijk ook weer achter hem (of haar eigenlijk) in de volgende sluis.

Half een. Daar is ie al: de volgende sluis, Schleuse Rodde. “Ing, ballen op boeiing en berghout!” De koffie nog geeneens op en we moeten alweer een sluis in. Gelukkig schijnt de zon.

We liggen in Schleuse Rodde. Ik vind het landschap hier toch wel leuker dan langs het Mittellandkanaal. Om te beginnen is het kanaal wat smaller, knusser dus. Je ziet hier prachtig parkachtig aangelegde “tuinen” op de sluis, de oevers langs het kanaal zijn bebost. Even afwachten hoe zich dat ontwikkelt.

Tuinachtige parken

Een uur. Sluis Rodde uit. Het is hier nog steeds mooi, aan deze kant. Mooie huizen, mooie begroeiing.

Kwart over vijf. Na een trage tocht hebben wij te 13.30 uur aangelegd vóór Schleuse Altenrheine, De trip van vandaag was in totaal niet echt lang: iets van 14 kilometer denk ik, maar het ging traag door die sluizen en de voor ons uit varende grote schepen. Het was erg druk vonden wij. Op dit smalle kanaal moesten ze voor elkaar afremmen en uitwijken, vooral als ze geladen zijn, wij zaten daar zo’n beetje tussen. Spannend af en toe.

We liggen in een stukje dood kanaal, naast de sluis van Altenrheine, met een aantal andere bootjes, die langzaam kwamen binnendruppelen. Het is hier fantasties. We zijn meteen gaan borrelen bij Joke en Willem.

Ik nam ijskoud bier mee uit de vriezer, ja het moet tegenwoordig in de vriezer anders wordt het niet koud. We hebben vreselijk gelachen, hè Ing? God, wat hebben we gelachen, ik kan niet vertellen waarom, simpelweg omdat ik het ben vergeten. Lekkere nootjes, hapjes en noem maar op. Ik zie er niet meer uit op foto’s. Na de vakantie ga ik er wat aan doen. Wat weet ik nog niet, maar ik ga er wat aan doen. Willem en ik zijn even naar de sluis gelopen, linksaf, richting dorp. Daar is een restaurant. We hebben de kaart bekeken en willen hier vanavond wel dineren. Terug op de boot bespreken we het met Joke en Ingeborg.

Daar is het restaurant, een soort van uitspanning, met terras en tevens partycentrum

In afwachting van de besprekingen op de Laga genieten Ingeborg en ik van het werkelijk prachtige zomerweer. De zon schijnt maar er staat ook een verkoelend windje, het perfecte zomerweer; zo’n 25 tot 30 graden. Het is goed uit te houden in de boot, vooral als we het voorluik open hebben. Ik zie het al helemaal zitten: naar zuid Frankrijk met het luik open, de patiodeuren open, geen enkel probleem. We hebben het naar ons zin en we gaan zometeen lekker eten in een restaurantje.

Kwart over acht. Oh boy, oh boy, zijn wij uit eten geweest zeg! Op de heenweg werden onze reukpapillen al opgepept door de heerlijke geuren die opstegen van de barbecue van de buren die gezellig naast hun boten alle Duitse soorten worsten aan het grillen waren. Het rook in elk geval lekker. We wensten elkaar smakelijk eten. In het restaurant kozen we de schnitzel met alle trimmings die er bij horen. Het smaakte heerlijk, maar uiteraard was het “veuls te veul”, zoals gewoonlijk. Daar moeten we toch beter over nadenken vantevoren. 

Na afloop bekeken we de sluis nog even, fotootjes maken en terug naar de boten.

Daar waren de Duitse buren steeds joliger geworden en we kregen spontaan een glaasje schnaps van het een of ander, dat in een keer naar binnen geslagen behoorde te worden, lekker hoor. Daarna nog eentje van een nog sterkere soort. We lieten ons niet kennen. Dom. 

“Down the hatch”!

Hatseflats, Willem!

Dat was echt een grappig kereltje (die rechtse)

Je kon goed grappen maken met deze Duitsers. Er lag ook een snelle motorboot, een Broom 42, met Australiërs erop. Zij hadden de boot in Engeland gekocht en zijn al drie jaar bezig met een rondtour door Europa. Fascinating. Ik heb een hele tijd met ze staan praten. Zij vonden de vriendelijke en gulle ontvangst in de meeste Europese landen (Frankrijk uitgezonderd door de lage waterstand in de rivieren en als gevolg daarvan het chagrijn van de Fransen) een openbaring. Vooral de Nederlanders kunnen niet meer kapot. Tuurlijk, wist ik al. Goeie oefening: overschakelen van Nederlands, naar Duits, naar Engels en weer terug. Zij kregen ook een proefglaasje van de Duitsers. Het werd een jolige boel. Te jolig. Het is nu bijna half negen. Ik moet aan de slag. Stukje schrijven als ik bij wil blijven.

Ik wilde niet bijblijven, kon niet. Ik ben s’avonds om half tien naar bed gegaan. Ingeborg de pest in, maar ik was te gaar, voornamelijk door te veel lol en drank. Van schrijven kwam dus niks. Het was desniettemin een fijne dag. 

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s