Vrijdag, 9 augustus 2019

Altenrheine – Lingen

Dag Datum Wind Weer
Vrijdag 9 augustus 2019 Ja, wel een beetje Sombertjes, beetje spatjes, later in Lingen een soort wolkbreuk
Vertrek Aankomst Logstand Motoruren
09.45 uur 16.00 uur 17.597 3528,1

Het is nu vrijdag, 9 augustus 2019. Tien over half acht. Ik ben gisteravond om half tien naar bed gegaan, een beetje beschonken vanwege de met alcoholische versnaperingen beklonken vriendschappen op de kade. We zijn een beetje brakkig door de nacht gehobbeld. Om drie uur ging ik kijken hoe laat het was. Drie uur dus. We hadden al een tijdje wakker gelegen. Poe, poe. Het is frappant hoe donker het is in de boot. Je ziet werkelijk geen hand voor ogen. Dat betekent dat het buiten ook heel erg donker is. We zijn toch maar weer naar bed gegaan te 03.00 uur, nog weer een tijd wakker gelegen en uiteindelijk geslapen tot 07.00 uur. Nu gaan we een stukje wandelen. Dat gaan we volhouden, hoor. Dat wil ik. Dat is gezond. Dat betekent wel dat ik weer niet ga schrijven, gisteravond ook al niet. Dus we zijn weer terug bij af; ik loop een dag achter. Dat moet dan maar. Ik heb vannacht in bed al liggen overwegen, wat zal ik doen: schrijven of niet. Ik doe het niet. We gaan lekker wandelen, laat dat weblog maar de pest krijgen. Op de boten achter ons heerst nog diepe rust.

De Broom van de Australiers. Toen we terugkwamen van de wandeling was ie weg.

Kwart voor acht. We stappen van de boot en wat me opvalt in Altenrheine is de enorme herrie van een Autobahn die hier dichtbij moet lopen. Niet te geloven, het geraas houdt niet op. We lopen langs het restaurant twintig minuten lang in de richting waar het dorp moet zijn en passeren daarbij een mannetje in een hoogwerker die op 10 meter hoogte in beschermende kleding bezig is met het besproeien van een eikenboom. Zeker tegen de processie-rups. Hij is een beetje onhandig want hij laat zijn bakkie te hard zakken op een grote tak en die is niet bestand tegen hydraulisch geweld en breekt dientengevolge af. Scheisse, roept zijn maat beneden. Hij blijft aan een paar vezels hangen, de tak. Extra werk dus. Er staan hier veel eikenbomen, heel veel. Op hoop van zegen dus maar, dat we het niet voor onze kiezen krijgen. We zien onderweg een bakkerij. Onthouden. Bij een kruising, een eind buiten de bebouwde kom keren we om en lopen terug, dat is ook hoognodig voor Ingeborg want die moet bevallen van een gezond jong, dat losgekomen is door het ferm doorstappen. Bij de bakkerij loopt ze door naar de boot en ik koop ondertussen een keur aan broodjes, die we oud zullen laten worden, want we kunnen ze niet allemaal op. Het oog is groter dan de maag, het ruikt ook zo lekker in zo’n bakkerij. Ingeborg had liever gezien dat ik een brood had gekocht dat voor de helft de diepvries in kon. Ach ja, had ze er maar bij moeten blijven. Half negen ben ik terug op de boot.

Na wat aangerommeld te hebben vertrekken we om kwart voor tien. Er komt een vrachtschip “van boven”, de Niedersachsen en achter hem gaan wij de sluis van Altenrheine in. Dat is wel een heel langzaam schip zeg, zo traag als een slak op een teerton. Het regent een beetje. Kwart over tien gaat de sluis open en sloft de Niedersachsen naar buiten. Djiez.

Kwart voor elf. Ja Ing, moest je bijsturen? Ja, hij deed weer raar. Ik kwam net van beneden en nam het roer van haar over. De oevers van het kanaal zijn over grote afstanden “beslagen” met damwanden. Het magnetische stuurkompas in de mast reageert daar soms op met rare roeruitslagen waardoor je bijna op de kant loopt. We moeten voortdurend opletten als ie op de automaat staat. Ja, let even op jij, sta niet in dat ding te lullen, zegt Ingeborg, als de boot weer een zwieper dreigt te maken. We komen langs een industriële bedoening (met veel ijzer) waar onze voorligger, de Niedersachsen gaat afmeren. Goed zo, die zijn we kwijt.

11.15 uur. We liggen weer eens bij een sluis. Schleuse Venhause. Je kunt hier aanleggen op een plekje speciaal voor jachtjes, maar het is erg laag en de vastmaak puntjes zijn magertjes. Wat is dat toch, hier!? Van de andere kant gaat een vrachtschip de sluis in, de Oberon. Het weer blijft somber, da’s jammer. Ik maak een paar foto’s vanaf de wal. Daar zit wel een leuke tussen, denk ik.

Bijna twaalf uur. Drie kwartier duurt het voor we er in kunnen. De deur is gezakt en de Oberon komt eruit. We starten de motor en tuffen op onze beurt de sluis in, net zo traag als ie bediend wordt.

Half een. Kilometer na kilometer kruipen wij door het Nedersaksische land  richting Lingen, een tamelijk groot stadje. We gaan niet hard: 5 knopen per uur door een kaarsrecht kanaal met hier en daar een bocht erin, maar het kronkelt niet als een rivier. Dit kanaal loopt voor een groot deel naast de rivier de Ems, die niet geheel bevaarbaar is, zodat ook de Ems veel dode kronkels heeft, als weggegooide darmen. We zien links en rechts niet zoveel want er staat teveel geboomte, teveel struweel in de weg. Af en toe zie je wat land tussen de bomen door, met agrarische producten zoals graan, maar vooral mais.

12.45 uur. We zijn weer bij een Schleuse aangekomen, de Schleusse Hesselte. Dezelfde riedel van daarnet zal worden herhaald, schip erin, schip eruit, wij erin en dat duurt dan alles bij elkaar een uur. Ondertussen regent het weer eens. Bah. Het is de eerste dag dat het echt minder mooi weer is. We komen in de buurt van Nederland, dan krijg je dat. Als we denken dat we erin kunnen is dat dus niet zo. We hebben al losgegooid, maar moeten nu nog twintig minuten wachten omdat ze moeten spuien? (“Wasser abgeben”) en dan gaat ook nog eens een vrachtschip, de Mariëlle erin. Die is ondertussen ook in de kom aangekomen. We draaien rondjes tot het eindelijk zover is.

Afijn, nog zo’n sluis volgt, de laatste van vandaag, Schleuse Gleesen, waar gewerkt wordt aan een grotere sluiskolk. Daar moeten we ook dobberen omdat er helemaal geen gelegenheid is om als plezierjacht af te meren. In de sluis begint het behoorlijk hard te regenen. Ingeborg staat met blote benen en een regenjas in het gangboord het schip in bedwang te houden.

Ik heb tijdens de regenbui de drie plantjes die we aan boord hebben buiten gezet, op het dak van de kajuit, kunnen ze even lekker drinken.

Tien over drie. We zijn de laatste kilometers aan het afleggen naar Lingen en het is niet meer gestopt met regenen. Wat een toestand. De ruitenwissers maken overuren en de rubberen bladen beginnen alweer te scheuren. Ik probeer ze zoveel mogelijk te ontzien.

16.00 uur. We liggen in de Alte Haven van Lingen, een plek voor “kortliggers”, dicht bij het centrum. Wat er ligt aan bootjes, lijken mij trouwens langliggers te zijn. Er is eigenlijk geen plek voor ons soort boten, maar gelukkig staan een paar bootjesmensen op de kant die een schip wat socialer gaan neerleggen, zodat wij er ook bij kunnen, naast elkaar. Danke schön. Naast de haven ligt een braakliggend terrein. Volgens Joke en Willem was dit vorig jaar nog een aardig parkje. Het is er sindsdien niet op vooruit gegaan, maar misschien komt dat nog. Achter ons loopt een soort stedelijke snelweg die veel lawaai genereert, maar als je de patio-deuren dichtdoet hoor je dat niet. 

Er trekt heel wat volk langs, dat zijn ogen uitkijkt naar onze schepen. Als het maar goed volk is vind ik het best. Volgens Joke is hier heel dichtbij een Lidl! En het centrum is ook niet te ver weg. Het regent dat het giet. De pannetjes worden nat. Eerst even liggen en lezen: Het Oog van de Luipaard, van Henning Mankell. Na de eerste tien bladzijden krijg ik het gevoel dat er geen doorkomen aan is. Dat had ik niet van Henning verwacht. Doorzetten maar.

18.15 uur. Terug van boodschappen doen. Dat ging van een leien dakje! Die Lidl is inderdaad maar met een paar minuten lopente bereiken, letterlijk om de hoek. Daar hebben we zeer voordelig boodschappen gedaan. We hadden voor 28 euro een grote boodschappentas op wielen vol met zeker 10 kilo aan spullen en daar zaten grote garnalen uit de diepvries bij, kun je nagaan! Nou moet ik zeggen dat in dat bedrag voor 5,25 euro statiegeld voor lege bierblikken verdisconteerd was. 

Straks eten we gebakken gemarineerde garnalen met sla/kartoffelsalat en een ei. Lekker hoor. Scheutje Sambuca extra tijdens het bakken en een teentje knoflook uitpersen, beetje citroen erover, dan weet je het wel. Vanavond gaan we nergens heen want ik moet hoognodig schrijven. Aan het werk. Ingeborg gaat bakken. Ik ga schrijven.

19.15 uur. Heerlijk gegeten! Ik heb er de hik van gekregen. Ik ga schrijven (alweer). André Hazes kweelt een lied over het Leidseplein. Pure poëzie.

Tien voor half twaalf. Ingeborg ligt in bed te lezen. Ik heb de hele avond zitten schrijven en goochelen met foto’s. Willem moest zijn netwerkje aan de lader leggen, want de batterij was leeg. Ik krijg het verhaaltje op de website. Zo, da’s ook weer gepiept. Het is droog buiten en windstil. Joke en Willem zitten nog te lezen zie ik. De haven is niet bewaakt en feitelijk openbaar terrein. We horen vlakbij af en toe geschreeuw. Dat belooft wat. We doen de boel op slot voor de zekerheid en gaan slapen. Wat een fijne dag was dit.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s