Zaterdag, 10 augustus 2019

Lingen – Dode Kronkel Ems

Dag Datum Wind Weer
Zaterdag 10 augustus 2019 Harde wind Zon, wolken uit zuidelijke richtingen
Vertrek Aankomst Logstand Motoruren
08.15 uur 13.30 uur 17.612 3.532,2

Slecht geslapen vannacht. Zeer slecht. Da’s niet zo moeilijk met al die schreeuwende door testosteron, drugs en drank geteisterde randdebielen die hier rondlopen, dat gaat maar door. Waarom dat moet weten wij niet, maar het gebeurt. Maakt niet uit, hoort erbij in deze wereld, kom je steeds vaker tegen in een stadse omgeving. Verder is het hier fantasties. We konden tenminste lekker lang in bed wakker liggen en goede gesprekken voeren, terwijl we goed luisterden of er geen onverlaten over onze boten begonnen te klauteren. Tegen het ochtendgloren vielen we in slaap, zoals altijd. Het is nu vijf over acht en ik zet een deur naar de kuip open want het stinkt naar camembert in de hut. Het gaat heel slecht weer worden volgens de weerberichten. In Holland gaat het al tekeer en gisteren hebben we hier een voorproefje gehad. Voorlopig schijnt hier de zon nog. We hebben drie kwartier gewandeld naar het centrum, onze dagelijkse oefening. Ik maakte  een foto van het braakliggende terrein met onze boten op de achtergrond. 

Het werd een verfrissende wandeling naar het centrum, weinig mensen op straat nog. Op een plein werd een markt ingericht, voornamelijk gericht op consumptie. Er was een Hollandse viskraam en ze hadden alvast een Hollandse klant, vast die man van dat Nederlandse bootje bij ons in de haven. We zagen een paar mooie geveltjes en een fotogenieke kerk. Best wel een aardig centrum heeft Lingen.

Qua tijd waren wij op de helft van onze wandeling en dus keerden wij met energieke pas op onze schreden terug. Lingen is best de moeite waard om een wandeling van maximaal 45 minuten te doen. Goed, Lingen is gedaan.

We deden vreselijk ons best om geluidloos over de Laga naar de Wing V over te stappen. Na alle voorbereidingen van fluisterende aanwijzingen, schoenen uittrekken, op kousenvoeten over de reling stappen, komt Willem doodgemoedereerd en klaarwakker de deur opendoen. Môgge. Godver. Dat deed ie expres. Joke was ook al op.

We hebben nog niet ontbeten, gaan we dat nog doen? Hoe laat gaan we weg, vraagt Ingeborg. Nou, Willem kijkt op de AIS of er wat aankomt van beneden of van boven, dat horen we wel. Ik ga zelf ook even kijken, dan kan ik meepraten. Gaan we nou een broodje eten of een bakje yoghurt, vraag ik. Wat wil jij, vraagt Ingeborg. Nou, misschien is een broodje ook wel een keertje goed, want melkproducten schijnen niet zo gezond te zijn. |Doe mij maar een half broodje met pindakaas en een halfje met Heinz Sandwich Spread, dan proef ik het broodje niet zo. We gaan dus nu ontbijten en dan weg.

Te kwart over acht hebben we losgegooid. Er bleek geen verkeer van beide kanten aan te komen. Als een speer het kanaal op. Heerlijk, zo’n leeg kanaal, zonder trage gemotoriseerde gevulde walvissen. Kun je tenminste doorvaren met zo’n 5 knopen. Tijd voor deze walvis om zichzelf te vullen met fruit.

We varen tussen de bomen dus merk je niet zo veel van de wind. Beboste oevers, mooie huizen. Ik probeer een beetje buiten te zijn, op het dek te zitten, foto’s te maken, om me heen te kijken, terwijl Ingeborg stuurt.

Maarre, afgezien van het feit dat het fris is met die pittige wind die er weer staat, al die bomen langs beide oevers zijn eikenbomen. Er staat een harde wind van achteren en met het oog op de processie rups ben ik er niet geheel gerust op. We doen het raam boven de stuurstand dicht maar Ingeborg wil de patiodeur nog niet sluiten, ondanks dat de wind erin staat. Free entry for the bastards dus.

We komen om half tien aan bij sluis Varloh. De kolk is gevuld maar het licht staat op rood. We moeten even wachten. Dat duurt een tijdje. Na twintig minuten zijn we erdoor. Een kaarsrecht stuk kanaal voor ons, heel in de verte zien we een langzaam varend schip dat ons tegemoet komt. Dat wordt persen in dit smalle kanaal. Het ging goed. Tien voor half elf naderen we de sluis van Meppen. De sluizen liggen hier dicht bij elkaar. Er ligt een vrachtschip in de dalvaart, dus we moeten weer wachten. We laten ons met een snelheid van twee tot drie knopen naar de sluis toe glijden. Willem heeft ons aangemeld. Het is geheel bewolkt, somber. Heel af en toe laat de zon zich zien. Nee, vandaag is het weer echt omgeslagen, maar we hebben er in de binnenlanden van Germania natuurlijk geen last van. 

De algemene conclusie mag wel luiden dat de sluizen in het DEK toch enigszins traag werken (of het de sluizen zijn of de mensen die ze bedienen zal wel altijd een geheim blijven, wat men daarvan ook zegt). Het verval is best groot, zo’n 4 meter soms, en de kolken zijn lang en breed (165 of 222 meter bij 12 meter), wat een hele smak water is, maar soms bekruipt je het gevoel dat het wat sneller kan. Het is zoals het is en ik vind het best lekker als Ingeborg even aan het roer staat en ik op de bank zit te mopperen, terwijl we liggen te wachten. Om half twaalf mogen we de sluis van Meppen verlaten. Het werd tijd. Een nieuw record kwa wachten. De deur gaat open met het tempo van een slak op een teerton, sjonge, jonge.

Bij het uitvaren van deze sluis regent het behoorlijk hard. Niemand heeft haast lijkt het. Wat een pokkeweer! We komen door Meppen en dat is best een mooie plaats. Het kanaal is hier wat bochtig, lijkt wel een meanderende rivier. Voor je het weet ben je Meppen alweer uit. Lastig varen hier, met verplicht verkeerde oevers houden enzo, je kent dat wel.

Te 12.30 uur bereiken we de laatste sluis van vandaag, sluis Hüntel. Marijn belde ons net terug. Geen nieuws, goed nieuws! Linda konden we niet bereiken. Het bereik is hier uitermate slecht. Dat geldt met name voor het internet. Na de sluis sloegen we linksaf een dode kronkel van de Ems in en nadat Willem zijn paal dicht tegen de stuurboord oever in de bodem stak, konden wij naast hem afmeren. Een geweldige plek! Ik wil hier toch een pleidooi houden voor het installeren van een spudpaal in ELK plezierjacht, groot en klein. Dat zal de jachthaven tarieven op termijn terug binnen de perken drukken. Werkelijk geweldig.

We hebben de hele middag zitten borrelen, nadat we eerst hebben zitten lezen in boeken zoals Baantjer (De Cock en moord à la carte). Er gebeurde een hele tijd geen niets. Willem nodigde ons eindelijk uit voor een glas geel water met een schuimkraag (voor mij) en een glas vreetjenever met slagroom voor Ingeborg. Daar zeggen we geen nee tegen (voorlopig, na de vakantie moet het afgelopen wezen). Er komen Jordaan kruisertjes langs met veel te veel mensen erop, die al behoorlijk bezopen zijn. Ze schreeuwen en zwaaien enthousiast en wij zwaaien terug. Ik denk dat een paar slimmeriken in de buurt hun boot tegen betaling beschikbaar stellen voor een excuus om op het water effe lekker dronken te worden. Dat doen ze goed. Wel gezellig. Ze komen een paar keer langs, heen en terug en dan keert de rust weder. Zij vragen zich waarschijnlijk wel af hoe het mogelijk is dat wij hier zo kunnen liggen, zonder anker, zonder lijnen naar de kant. Ja, jongens dat is Het Geheim Van De Laga! Het is hier fantasties. We gaan niet meer eten, genoeg gehad bij de borrel (Joke, mijn zuster de lieverd, is onvermoeibaar in het aandragen van maaltijden in de vorm van snacks). Ik ga beginnen aan mijn verhaaltje van gisteren.

Om vijf voor half elf ben ik klaar met mijn stukje over 9 augustus. Ik ga naar bed. Ingeborg ligt er zoals gewoonlijk al in, die houdt het niet vol, bless her heart. Ik heb van Willem zijn netwerkje nog even ter beschikking gekregen maar het mocht niet baten. De dekking van de Duitse internet zenders, of hoe het ook heten mag, laten zoals mij al bekend was zeer te wensen over. Nee, dat is te zwak: de dekking van de providers in dit (deel van het) land is gewoon kut, met dt. Niet te geloven dat dat mogelijk is in deze tijd in het land van het “Wirtschaftswunder”. Ik denk dat Poetin, Xi Ping (or Trump for that matter!) in een half uurtje klaar zijn met het oprollen van dit op dit punt onderontwikkelde land, als ze kwaad willen. 

Ik staak mijn pogingen om de zooi op de website te zetten en ga naar bed, hopend een betere nachtrust te krijgen dan afgelopen nacht en dan morgen weer kilometers te maken, een paar sluizen pakken. Morgen weer een dag. Het was een fijne dag, deze.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

2 reacties op Zaterdag, 10 augustus 2019

  1. Cees zegt:

    Ha, Willem, nog steeds leuk om je te volgen, Je maakt wat mee op je ouwe dag zeg. GR. Cees

    Liked by 1 persoon

    • wingiv zegt:

      Hoi Cees, hoe gaat ie? Dank je. We doen ons best. Het gaat niet vanzelf, da’s jammer. Die ouwe dag speelt steeds meer een (negatieve) rol, maar zo gaat dat nou eenmaal. Groetjes van ons!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s