Dinsdag, 13 augustus 2019

Appingedam – Bergumermeer

Dag Datum Wind Weer
Dinsdag 13 augsustus 2019 Ja, maar je merkt het niet zo Koud eerst, af en toe regen, later zon
Vertrek Aankomst Logstand Motoruren
10.00 uur 17.40 uur 17.706 3.550,3

Wakker worden in een regenachtig Appingedam, dat maak je niet vaak mee. Het is acht uur. Ik heb geslapen tot kwart over vier, toen moest ik vreselijk naar het toilet. Ik wou het licht niet aandoen, dus moest ik wel gaan zitten anders zou ik naast de pot piesen. Toen ben ik maar weer naar bed gegaan en toen werd ik om kwart over zes weer wakker, toen moest ik weer naar het toilet en, je zal het niet willen geloven, het is nu acht uur en nu moet ik weer naar het toilet. Wat een zeikerd.

Ik moest daarnet van Ingeborg het zakje met vuilnis wegbrengen. We keken en keken maar zagen nergens een container, in de verte op de steiger wel een vuilnisbak, zo’n ding op een paal, maar die leek vol te zitten. Dat wordt weer zoeken, dacht ik. Nou Ing, ik ga, tot straks. Had ik tenminste een loopje. Naast de boot zag ik in de nis achter de heg zo’n zelfde vuilnisbak. Helemaal leeg. Ik deed de zak erin en stapte terug op de boot. Daar ging mijn loopje. Ingeborg keek vreemd op. Nou al terug? Ja, er staat er eentje naast de boot, Ing. Lache man. Dat hele eind dus terug gelopen, twee meter. Ik had het ondertussen aardig koud gekregen, door dat hele eind. Het weer is radicaal omgeslagen, zo koud is het. Vanmorgen vroeg begon het weer te regenen. Ik moest er nóg een keer uit om een raampje dicht te doen in de badkamer en het bleef daarna gestaag regenen, eigenlijk tot nu. Alles is zeiknat. Sjonge, jonge, ik begin er spontaan van te niezen. Ik kan nog geen bijtjes pakken bij Willem, teneinde het gisteravond geschreven verhaaltje op de website te zetten. Op de Laga slapen ze nog. Ik denk dat ik maar ga lezen deze ochtend, binnen in de kajuit, da’s voor het eerst. Dit is toch niet te geloven, dit weer? 

Het was tegen half negen. Verrek, daar heb je Joke en Willem op steiger naast onze boot met tassen en een paraplu, klaar om boodschappen te gaan doen en de havenmeester te betalen. Of we ook meegingen? Nou, dat lieten we ons geen tweemaal zeggen. Jammer dat er alleen een Albert Heijn in de buurt is, waar we principiële bezwaren tegen hebben. Maar die zetten we overboord, want Ingeborg moest Yoghurt en Sperziebonen hebben. Na de havenmeester het vorstelijke bedrag van € 9.60 te hebben overhandigd (geen bonnetje, hij kon wel onthouden dat we hadden betaald) togen wij naar genoemde supermarkt en kochten genoemde producten. Ingeborg ging wel erg ver door ook een IJsbergsla te kopen. Ons bezoek aan de super werd kort gesloten door een bepaald soort weeën bij Ingeborg. De gezonde boreling werd gebaard en meteen doorgetrokken in het toilet van het havengebouw, dat dicht bij de hand was. Afijn, we hadden toch ons loopje.

Niet veel later kwamen Joke en Willem terug. Ik kreeg van Willem toegang tot zijn netwerkje en kon het verhaaltje op de website zetten. We besloten om tien uur te vertrekken. Willem belde de havenmeester die tevens de brug bedient en binnen vijf minuten zaten we in het slootje richting Groevesluis Noord. Goed geregeld hier.

Tien over tien. We gaan koffie krijgen, wedden? Na de sluis, zegt Ingeborg. Dat is dan een late koffie. We hebben voor het eerst truien en jassen aan. Het is pokkenweer. Ik heb alle opgerolde zij- en achterflappen uit de kuipbanken gehaald en aan de buiskap geritst, een werkje van vijf minuten. Want het is definitief afgelopen, het mooie weer, hebben wij het idee. Zo voelt het ook een beetje: we zijn één dag terug in Nederland en de vakantie nadert zijn einde. Het woongevoel op de boot is weg, als het er al was na zo’n korte tijd. Kijk, je moet minstens zes of zeven maanden op je boot verblijven om het slechte weer ook op de koop toe te willen nemen. Als je vakantie hebt wil je mooi weer en als je op je boot woont leg je je neer bij slecht weer. Nu willen we naar huis. Bovendien moet Ingeborg weer werken. Op de terugweg gaan we langs bij Marijn en Rietje in Medemblik. Dat willen we komend weekend doen en dan maar hopen dat er een mooi gaatje in het weer zit om toch met hunnie nieuwe race-boot te kunnen varen. We hebben besloten om de kortste route te nemen, dus niet via het Reitdiep, Lauwersmeer en Leeuwarden te varen maar door het Prinses Margrietkanaal, Johan Frisokanaal en over de Fluessen naar Staveren. Joke en Willem blijven nog wat langer in Friesland dus over een paar dagen scheiden onze vaarwegen.

Half elf. De Groevesluis gehad en we varen nu op het Eemskanaal naar Groningen. Het is koud buiten en we doen de patiodeuren dicht tegen uitlaatgassen en kou. Het Groninger land aan weerszijden van het kanaal is erg mooi met prachtige vergezichten. We passeren Woltersum, met een molentje en een kerkje. Dat lijkt me een mooi dorpje maar je kunt nergens in het Eemskanaal aanleggen, dus hou ik het maar bij foto’s vanaf de boot.

Half twaalf. We kwamen net door een brug, de Bloemhofbrug, daar moest een schip doorheen van 11,45 m breed. Ingeborg heeft er mooie fotootjes van gemaakt. Ik word nu ingehaald door een platte bak met een duwboot erachter. We moeten maar even wat inhouden dan kan ie er sneller langs.

Kwart voor twaalf. De zon schijnt! Heel fijn vinden wij dat. Er zijn heel wat bruggen over het Eemskanaal. Ze moeten allemaal open want ze zijn niet hoger dan een halve of een hele meter boven het wateroppervlak.De Driebondsbrug, vlak bij de stad Groningen is bijvoorbeeld 0,50 centimeter, da’s te weinig. Het is erg druk met beroepsvaart in dit kanaal.

Tien over half een. We liggen bij de Oostersluis in Groningen, aan de rand van de stad Groningen om precies te zijn. Een mooie grote sluis. Terwijl we hier arriveerden kregen we toch een stortbui over ons heen! Heel erg. Benieuwd hoe lang het schutten hier duurt, wij Hollanders moeten dat toch sneller kunnen dan de Duitsers. De bui is snel overgetrokken. In de lucht kan je precies zien waar de bui eindigt en de opklaring begint. De zon gaat zeker en vast straks weer schijnen. Na een kwartiertje varen we met nog een boot (een Koopmans 38, gepromoveerd tot motorboot, hadden wij ook kunnen doen) de sluis uit en bevinden ons nu op het Van Starkenborgh kanaal.

Half twee. Ingeborg heeft gestuurd en ik heb een broodje gebakken ei met rauwe ham gegeten. Nu stuur ik weer en Ingeborg klaagt van beneden dat ik er een puinhoop van gemaakt heb. We schelden eventjes keihard tegen elkaar. Ik kan dat hier niet herhalen, maar het was wel gezellig. Enorm grote schepen kwamen ons steeds tegemoet. Allemaal met de standaardmaat 110 meter lang en 11,45 meter breed en een tonnage van plm. 3200 ton. Mastodonten zijn het.

Tien over drie. Het blijft nu steeds helder weer, met af en toe een spat regen. Er zit nog een sluis in het Van Starkenborgh kanaal. Dat is de Gaarkeukensluis. Bijzondere naam. Ingeborg, maak effe een foto van die sluis. Die naam wil ik vasthouden, zie je.

Het Van Starkenborgh kanaal bood nog meer fraaie uitzichten, die ik dankbaar probeerde vast te leggen op de gevoelige chip.

Tien over vijf varen we het Bergumermeer op waar we een gratis ligplaats denken te vinden aan zo’n steiger van de Marrekrite organisatie, midden in de wildernis. Als tenminste de Marrekrite hier ook actief is. Ingeborg staat boontjes af te halen en het wordt tijd dat we een punt draaien aan de tocht van vandaag; 33 mijl vind ik wel genoeg. Als er geen plaats is moeten we maar voor anker.

Tien over acht s’avonds. De zon schijnt nog een beetje achter de bomen. Druppelsgewijs komt er een bootje naar de langgerekte eilandjes toe. Het zijn mooie steigers. Meteen na aankomst zijn we bij Joke en Willem aan boord ijskoude biertjes gaan drinken. Heel gezellig. Van half zes tot acht uur hadden we een steigerborrel, maar dan op de Laga. Nu gaan we eten. Het is windstil, rustig enne, geen bui in zicht. Wel een regenboog. We liggen hier heerlijk. Beetje jammer dat we in de schaduw liggen. We gaan de avond in, de tv proberen.

\

Twaalf uur. We gaan naar bed. Voor het eerst televisie gekeken. Ik heb niets geschreven. Kon het niet opbrengen. Waarom weet ik niet, ik had er gewoon geen zin in. Waarschijnlijk omdat de televisie het weer doet, hier in Nederland. Niet best. We gaan maar naar bed, dat zei ik al. Morgen gaan we naar weet ik veel. Het was een fijne dag.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s