Een dag uit het dagboek van een schimmige vergaderaar

April 2004

De zon schijnt, 1020 hp, Oostenwind 2 tot 3 Beaufort, 6 graden Celsius, wat cumulus boven de polder. Het is halftien, tijd om op de fiets te stappen. Over een uurtje begint de vergadering. Hoe zal ik vandaag rijden? Ik kan kiezen uit een 5-tal varianten. Laat ik maar eens over het weggetje aan de andere kant van de ringvaart gaan. Eerst even de vuilnisbak buiten zetten. Dat hebben wij thuis goed geregeld: Ingeborg plakt elke dag op vijf verschillende plekken aan, wat die dag de belangrijkste activiteit voor mij is en vandaag grijnst van de koelkastdeur mij de mededeling toe dat de vuilnisbak bij de weg moet worden gezet. Dat kan ik. Hop, da’s klaar en weg. Oeps, niet te hard op de trappers anders kan ik de ketting er weer op leggen en nieuwe ballen halen bij de dokter. Dit is fijn fietsen, een lichte dwarswind naar Monnickendam en dan langs de provinciale weg richting Edam. Wel vervelend dat ik bij elke kluft moet afstappen om mijn trap- en trouwgereedschap te sparen. Podsamme wat is het een mooi weertje! Het rare is dat ik helemaal niet aan zeilen denk; die vergadering, da’s belangrijk! Met dit weer zou je eigenlijk het IJsselmeer rond willen, maar ja, dat kan nu niet, want de jaarvergadering is net geweest en in verband met de jaarlijks daaruit voortvloeiende puinhoop moeten we nog een hoop bespreken en regelen. In de schaduw van het bestuur is Het Schaduwbestuur er voor u! Ah, daar is de laatste kluft: de Zeevangszeedijk! Voor ie het weet is de eenzame fietser gearriveerd. Fijn is dat, als je kop, anders dan bij die Nederlanders die volgens het Centraal Bureau voor de Statistiek tot het werkzame deel van de afhankelijke beroepsbevolking worden gerekend, niet meer zo vol zit met “echte muizenissen”, zodat met het rijwindje de zaak helemaal leegwaait en een weldadig tijd/ruimte-continuüm ontstaat (of is het meer een vacuüm?) en zodoende de tijd stilstaat, behalve dan dat het een uur later is als je weer in het heden terugkeert voor de deur van het “Praethuys”, uuhh, ik bedoel van de “Seedyck”. HOO STOP! Wachten met dat slappe gepul tot de vergadering is begonnen, jongen! Want daar hoort het thuis. Terwijl ik, als gevolg van de zwaartekracht, rakelings over het vrijgelaten paadje op het parkeerterrein langs de hoog en droog staande “bootjes” over de electrische snoeren richting hek scheur, zie ik in overall gehulde, bestofte zeilers, ruik ik de geuren van verse (foute) antifouling, dringt de schuurstof in mijn neusgaten en realiseer ik me eindelijk dat ik flink in de remmen moet als ik aan het eind niet nog meer schade wil oplopen aan andere dan de hierboven reeds beschreven variabelen. Jaap S., de voorzitter, komt ook net aanfietsen. Een ander bestuurslid, An J. zit reeds ongeduldig te wachten op de alggroene bank voor het havenkantoortje. In het voorbijrijden zie ik vanuit mijn ooghoek dat ook Jopie P. in de kajuit van Haar Probleem, genietend van een lekkere peuk, alreeds in de startblokken zit om deel te nemen aan de beraadslagingen. Jaap heeft de sleutel en we kunnen naar binnen. Kijk, op de deur staat een gebiedend: Verboden te Roken! Pff. Gelukkig ben ik dertig jaar geleden gestopt, anders was ik nu mooi “de sigaar”! Het kost niet veel tijd en moeite om een pot zwart vocht aan het daartoe bestemde apparaat te ontfutselen. Mooi, we kunnen beginnen. An snijdt de cake en intussen komt Jan v. V. de vergaderruimte binnenstappen, niet lang daarna gevolgd door Dick K. Die is niet op de fiets, dus zijn stem geldt vandaag maar voor de helft. Wim J. heeft zich afgemeld, die moest lassen bij zijn voormalige werkgever. Bij de mededelingen vertrouwt Jaap ons toe dat hij eindelijk aan het werk is gegaan op zijn boot. Hij is bezig met de motorkamer te ontvetten. Dat valt niet mee bij een platbodem, daarom is hij nu maar weer gaan vergaderen. We zijn al een tijdje bezig als we ons realiseren dat niemand de notulen van de vorige keer bij zich heeft. Er is ook niemand die zich kan herinneren of ze uberhaupt zijn gemaakt. Waar blijft Jopie toch? Bob B. is er ook al niet en bij mijn weten heeft hij zich niet afgemeld. Gelukkig komen daar Peter V. en Lida V. de gelederen versterken. Met Peter erbij komt er eindelijk een luidruchtig eind aan de pijnlijke stiltes die af en toe vallen omdat niemand weet welk punt van de agenda aan de orde is. Ik weet niet wat er met Jaap aan de hand is, normaal (?) gesproken vallen er met hem nooit stiltes! Zou hem iets dwars zitten? Wat kan mij het ook eigenlijk schelen. We nemen nog maar een koppie koffie. We halen de rondvraag naar voren en Dick vraagt Jaap wanneer hij nou eens die zwaarden gaat repareren. Jaap vindt dat hem dat geen plikker aangaat, maar is wel bereid te antwoorden: zodra ik “zin heb”. Hiermee zijn we allemaal tevreden en we gaan over naar de volgende rondvrager. Willem B. stelt vast dat zijn motor niet met een slinger is aan te zwengelen (hoort eigenlijk niet bij de rondvraag, maar daar valt niemand over). Oh, maar dat is een misvatting, aldus Jan v. V. die vervolgens uitvoerig beschrijft hoe bedreven hij is geworden in het aanslingeren van oude Listermotoren. Jaap valt hem daarin bij. Ik ben er echter niet bij gebaat omdat mijn motor circa 50 jaar later is geconcipiëerd en geproduceerd en van de hoogtoerige is. Als ik vervolgens, in een reactie op de ontboezeming van Jaap dat hij bij een zeer laag toerental van zijn motor prima tot rust komt op het water, mededeel dat het mij nog altijd niet is gelukt tot een dergelijke “staat van genade” te geraken, krijg ik te horen dat je een motor moet nemen die een toerental maakt lager dan je hartslag. Zo komen we weer uit bij die goede oude Lister! Nou, ik ga mooi niet mijn “state of the art” Perkins Prima 50 M inwisselen voor een sauriër onder de scheepsmotoren! Iets geheel anders nu: Peter V. stelt vast dat Willem B. lid is geworden van de redactiecommissie van het clubblad en waar hij nou met name bewondering voor had en wat hem bijzonder veel genoegen deed was de “snelle, slimme en charmante” wijze waarop de voorzitter van het algemeen bestuur (HAJO S.) het onderhavige lid voor deze functie strikte. Niemand heeft overigens oog voor het feit dat onderhavig lid tijdens de jaarvergadering danig verstijfde op zijn stoel toen hij zo “en public” voor paal werd gezet. De vergadering wordt ook nog eens door Peter V. op het verkeerde been gezet, als deze verkondigt dat het nieuwe redactielid dan “mooi veel leuke stukjes” in het blad kan zetten. Het nieuwe redactielid is namelijk van mening dat zijn roeping zal zijn het op al dan niet gewelddadige wijze stimuleren van clubleden om ook eens wat te publiceren, de daad bij het woord voegend door, bij wijze van voorbeeld, Jaap S. “poeslief” te omarmen en hem dringend te verzoeken een pakkend stuk te schrijven over het legen van electriciteitspalen op steigers, tijdens welks verzoek de vers ingeschonken koffie over Jaaps fris gewassen trui stroomt. Zo doe je dat! Wim de R., adhoc bestuurslid, schuift inmiddels, het poetsen zat, aan bij de vergadering; ja Wim, het valt wel, maar niet mee. Jan v. V. vertoont ondertussen onthoudingsverschijnselen; hij begint te zweten en te trillen. An, sociaal en empatisch type, loopt gauw naar de keuken achter de bar en pakt van de geheime bergplaats een stinkende roestvrijstalen asbak en zwaait ‘m heen en weer voor Jan z’n neus. Dit helpt, Jan weet zich te herpakken en kan weer volwaardig deelnemen aan de besprekingen. Jaap staat inmiddels aan de telefoon en voert een indringend gesprek, terwijl Peter V. het volgende punt inleidt: hij weet een manier om de deelname aan evenementen binnen onze vereniging op te krikken. Het is eenvoudig: het beschikbare budget moet ten allen tijde worden opgesoupeerd, desnoods tot een delirium er op volgt; dat zal de achterblijvers wel stimuleren een volgend keer ook mee te doen. Wij zijn het allemaal met hem eens. Van Jaap moeten we nog even afwachten wat hij ervan vindt, want die staat zo hard door de telefoon te schreeuwen dat zelfs Peter V. er niet bovenuit komt. Lida en Peter zijn goede verdedigers van het geloof: de enige die tot nu toe op de lijst stond voor de openingstocht was Fons met zijn Sophie (zijn boot), maar nog tijdens de vergadering heb ik mijn naam er ook maar op gezet. Het zit namelijk zo: als er te weinig boten mee gaan houdt Peter het in de evenementencommissie voor gezien! En weet je wat er de volgende jaarvergadering dan weer gebeurt? Juist, dan komt de voorzitter (HAJO S.) bij Willem B. langs en vraagt poeslief……! Dus, iedereen: mee met die tochten, poddammit, anders huur je maar een volkstuin! Ondertussen is Jaap klaar met zijn telefonische kruistocht richting penningmeester. Met wat moeite lukt het de vergadering hem enigszins te kalmeren. Wat is er nou aan de hand? Het heeft iets te maken met het legen van de electriciteitspalen en waar laat je in godsnaam al die munten? Ik zal u de details besparen maar het komt er op neer dat Jaap staande de vergadering met pensioen is gegaan als “electriciteitspaalleeghaler” (driedubbele woordwaarde!).

Dagelijks Bestuur

Dagelijks Bestuur

Sommige leden proberen nog zwakjes Jaap op andere gedachten te brengen, maar helaas pindakaas! (HAJO, ik waarschuw je, dit keer verpom ik het, hoor!). De vergadering is erg rommelig geworden, iedereen praat opgewonden door elkaar. Het is duidelijk; hier moet een eind aan gebreid worden. Wim de R. is reeds vertrokken om de poetsdoek weer ter hand te nemen, maar niet nadat de vergadering hem heeft uitgelegd dat dit soort bijeenkomsten meestal een stuk uitgebalanceerder en niet zo nerveus verlopen, waarbij het vermoeden wordt uitgesproken dat hij vandaag hierin een kwalijke rol heeft gespeeld. Dick K. verlaat ook al om onduidelijke redenen voortijdig de vergadering, namelijk nog voordat de kopjes worden opgeruimd. Voor wat het waard is: hij deelt mij buiten, terwijl wij op de steiger naar de eerste (Duitse) passant van 2004 kijken, vertrouwelijk mede dat hij een vereniging kent waar ieder lid 50 euri moet betalen bovenop de contributie, welk bedrag wordt gerestitueerd, zodra betreffend lid iets (beduidends) doet binnen de vereniging. Misschien geen gekke gedachte. Ik hoor echter de leden al brommen als dit zou worden voorgesteld. De afgelopen jaarvergadering heeft ons overigens wel geleerd, dat als zoiets ooit zou moeten worden voorgesteld, het verstandig zou zijn hier eerst grondig wetenschappelijk onderzoek aan te wijden teneinde met een goed onderbouwd voorstel ter tafel te kunnen komen. Als ik weer binnenkom blijkt de vergadering opgeheven want An is bezig de kopjes te verzamelen. Volgende keer nemen we wel besluiten. We zijn allemaal moe, sommigen zelfs confuus. Ondergetekende bijvoorbeeld. Jaap S., onze voorzitter, en dat tekent hem, blijkt onvermoeibaar en, ondanks de schijn van het tegendeel, over een groot hart te beschikken, want ik zie hem bij Jopie P. in Haar Probleem zitten om dit op te lossen. Voorzichtig verwijder ik mij per fiets van het jachthaventerrein en verward sla ik rechtsaf over de sluisdeur langs de dijk richting Warder.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s