Woensdag, 20 juni 2018

Duinkerken – Veerse Meer (Mosselplaat)

Dag

Datum Wind Weer

Woensdag

20 juni 2018 ZW 3 – 4 Bf Grauw tot Vlissingen

Vertrek

Aankomst Logstand

Motoruren

04.15 uur 16.50 uur 16.784 (61,4) 3322,8 (7,1 uren)

Half vijf. Net tussen de pieren van Duinkerken uit, op weg naar de Trapegeer. We zijn vroeg vertrokken, kwart over vier. Het is nog donker. Dat vind ik eigenlijk niks, maar ja. Soms moet het een keertje als je wat wilt. Het is helder en het waait niet hard. Vluchten voor de komende noordenwinden. We zijn nog een beetje slaperig en kunnen niet goed naar buiten kijken door al die lampjes en schermpjes op het console. We varen wel de goeie kant op volgens mij.Tien over half vijf. Het begint een beetje lichter te worden aan de oostelijke horizon. Voor het eerst dat we echt in het donker zijn vertrokken, met dit schip, kan me niet herinneren dat dat eerder gebeurd is. Ik heb de stabilisatoren aan gedaan om niet te veel te slingeren, want dat veroorzaakt zeeziekte bij mij, in het donker. Dat vind ik maar niks. Zodra het licht is gaan weer uit, ik bedoel, dan klap ik ze weer in. Kijken hoe ver we komen vandaag. Dat is nog een open boek. Hangt af van de stroom. Die hebben we nu al een beetje mee: 6,8 tegen 6,1 knopen bij 1600 toeren.

DSC_9503

DSC_9505

Daar ligt België

Kwart voor negen. Blankenberge dwars. Wow! Dat gaat lekker! Zeer voorspoedig. We zien weinig van de kust. Vanaf de Trapegeer staat de koerslijn op de pieren van Zeebrugge en dan zit je een aardig eindje van de kust af. Het is nog steeds grauw en bewolkt. Het ziet er niet naar uit dat de zon vandaag nog gaat schijnen. Daar is geen kans op, denk ik. De havenhoofden van Zeebrugge zijn in zicht. Een groot passagiersschip vaart naar binnen, gevolgd door verschillende vrachtschepen. Verder op zee schuift een monsterlijk grote containerbak richting de Westerschelde, op weg naar Antwerpen (dat kan ik zien op de AIS: bestemming Antwerpen). Nog drie mijl naar Zeebrugge en dan nog twintig mijl te gaan langs de Belgische en Zeeuws Vlaamse kust. Daar ergens zullen we de stroom tegen krijgen. Nu nog steeds mee: 8 knopen tegen 6,6 bij 1700 toeren. Dat gaat goed. En we hebben net een bakkie koffie achter de kiezen, het tweede. Marijn is vandaag jarig. Om half acht hebben wij hem een bericht gestuurd, hopen maar dat ie dat vandaag ontvangt, daar in de Carieb.

Kwart voor tien. We zijn nu, na 5,5 uur varen, dwars van Knokke geraakt. Wie had dat gedacht zeg. Tistogniettegeloven. Dover – Vlissingen in twee dagen! Dat moet sneller kunnen.

Kwart over tien. Cadzand goed en wel gepasseerd. Ze hebben daar een nieuwe jachthaven. We zijn dus nu in Nederland. De zee is sinds Zeebrugge een stuk rustiger. Het waait wel harder; 13, 14 knopen wind uit het zuidwesten, komt van het land af.

DSC_9511

Er vaart een groot containerschip naast ons, de Hamburg Süd. Volgens de AIS is ie 0,19 mijl lang! Hij is zo groot dat de lengte niet meer in voeten maar in mijlen wordt uitgedrukt. Het moet niet gekker worden. Erg hard gaat ie niet meer want hij is aan het remmen voor het aan boord nemen van de loods uit Vlissingen, neem ik aan.

DSC_9510

We krijgen een derde bak koffie. De stroom staat nu tegen: 6 tegen 7 bij 1700 toeren. Dat verschil zal in negatieve zin nog wel groter worden, dus we zullen pas rond kwart voor één bij de sluis in Vlissingen arriveren. Zien we dan wel weer; eerst een bak koffie met een sprits van de Lidl.

Vijf voor half een. We liggen, met twee klassieke Engelse motorboten, te draaien in de kom voor de sluis van Vlissingen, wachtend op een schutting naar binnen. We moeten wachten op een lozing naar buiten. De zon is eindelijk doorgebroken.

DSC_9517

Ingeborg is de glassplinters uit het tapijt aan het stofzuigen. Die zijn op de valreep, tijdens het oversteken van de scheepvaartroute in de Westerschelde, daar terechtgekomen omdat ik de hekgolf van een containerschip dat alweer op volle snelheid lag niet zag aankomen. Alsof er een Urker visserstrawler langskwam! Er was geen tijd meer om te stabiliseren, anders was het niet gebeurd. Ik stond te sturen dus de stuurstoel achter mij ging ledig tegen de vlakte. Ook de tv kwam op zijn kop op de vloer terecht terwijl de mooie schemerlamp aan gruzelementen ging. Het ergste was de besteklade die we voorlopig niet meer kunnen gebruiken omdat het frontje is afgebroken bij het neerstorten. Het aanrecht zag zwart van de aarde uit een bloempot. Nog een mazzel dat we niet zijn gekapseisd, zo voelde het aan. 

DSC_9512

DSC_9513

DSC_9514

DSC_9516

Dat is me wat, zeg. We zijn door de sluis heen. De televisie doet het trouwens nog. Ik hoefde alleen de plastic randen terug te drukken op het chassis. Van binnen was er niks mis mee, da’s een voordeel van zo’n screen met een grote printplaat vergeleken met het buizentoestel van vroeger. We liggen nu, 13.00 uur, bij de Keersluisbrug te wachten op bediening. Daar is een klein steigertje, waar de Engelsen gingen liggen. Wij mochten tegen één van hen aan. Het zijn zogenaamde Dunkirk jachten, dat wil zeggen dat ze meegedaan hebben bij het evacueren van Engelse soldaten vanaf het strand van Duinkerken in 1940. De eigenaar vertelde spontaan het hele verhaal van zijn schip. Prachtig.

DSC_9522

Te 13.46 uur zou de brug draaien, tenminste dat dacht ik. Toen het zover was zei ik tegen de Engelsen: kom, we gooien los. Zij wilden ook naar Middelburg. Maar toen ik eenmaal voor de brug dreef werd ik op de marifoon terechtgewezen: meneer, dit is de Blauwe Golf komende van Middelburg en de brug gaat na hen meteen dicht, dus u mag er niet door. Pas om 14.46 uur bent u aan de beurt voor de Blauwe Golf naar Middelburg toe. Nieuwe regels! Dat krijg je als je met een almanak uit 2013 rondvaart. Wist ik veel. Dus ik zeg tegen die Engelsen, sorry, ga maar weer liggen. Zij namen het gemoedelijk op, zo zijn de (meeste) Engelsen.

Het scherm van de stabilisatoren heb ik uitgezet want we zijn weer op de binnenwateren. Zij hebben goede diensten verricht en mogen een tijdje uitrusten. Deze vakantie in ieder geval wel. Misschien op het IJsselmeer nog even.

Kwart voor drie. Motor gestart en door de brug heen. De volgende konden wij onderdoor, maar de rest niet. Zij werden gemaand zo dicht mogelijk met z’n allen bij de brug te gaan liggen om het wegverkeer niet te lang op te houden. Wij moesten langzamer varen voor de volgende brug, want die moest wel open voor ons en keken steeds achterom. Het pak schepen lieten ze wel 10 minuten voor de brug wachten! Daar ga je met je blauwe golf. Wij moesten dus ook wachten. Eenmaal door de laatste brug vóór het lange stuk naar Middelburg werd ons per marifoon geadviseerd 12 tot 14 kilometer per uur te varen anders zouden we de laatste brug in Middelburg niet halen! Wat een zooitje! Die Blauwe Golf werkt kennelijk nog niet zo goed.

Tien voor vier. De kom van Middelburg ingevaren en met de staart tussen de benen als een haas weer gemaakt dat we wegkwamen. Het bleek dat alle boten, een stuk of zeven en allemaal geen kleintjes, van onze “Golf” Middelburg in wilden en de haven lag vol. Een grote groep witte Engelse strijkbouten lagen tegen elkaar in de kom en achter de brug was het ook druk tot zeer druk. In de kom was nog 1 plekje waar een zeiljacht gauw inschoot. De havenmeester was in geen velden of wegen te bespeuren om een een ander te dirigeren. Wegwezen. Op naar het Veerse Meer. Wij wrongen ons tussen de wriemelende schepen uit, zonder schade, en voeren het kanaal weer op. Dat zal van de zomer wat worden, hierzo. In de gauwigheid zag ik dat de diesel bij Jos Boone 1,36 euro per liter kostte. Even twijfelde ik, maar toen dacht ik dat we maar beter met Anton van Meegen aan de Voorzaan in Zaandam een deal konden sluiten. Zaandam halen we nog wel op deze tank.

Vijf uur. Heb je je kaart er wel in, vraagt Ingeborg. Ik ben bezig de digitenne kast weer te installeren voor een betere tv-ontvangst. Kunnen we de wereldkampioenschappen voetballen kijken die op het landgoed van Poetin worden gehouden. Nee, ik probeer het eerst zonder, Ing. Ja, hij doet het nog, de TV! Tiseenwonder.

DSC_9525

DSC_9523

DSC_9524

We liggen op het Veerse Meer, aan de Mosselplaat, zo’n eilandje met bosjes erop en grasland en hier en daar een steiger of haventje zelfs. Wij liggen tegen een steiger aan de buitenkant van zo’n haventje, te bekomen van “De Blauwe Golf”. Je mag hier gratis liggen, maximaal 48 uur. Schuin aan de overkant ligt Veere, daar gaan we morgen of overmorgen boodschappen doen. We hebben nu geen haast meer, de vakantie kan beginnen. Tis hier fantasties. Wel jammer dat de steigers massief zijn ondergescheten door de omnivore duiven die ze ook wel zeemeeuwen noemen. Ik loop een paar keer heen en weer te stampen om ze te verjagen. Er is hier helemaal niemand. In de vakantieperiode kun je dat uitsluiten, moet je hier ook niet wezen, denk ik, als gepensioneerde rustzoeker. Er komt een sloep voorbij met allemaal roeiende vrouwelijke advocaten.

DSC_9529

We moeten nog nadenken wat we nu gaan doen. Blijven we hier, gaan we door met vakantie vieren of gaan we naar huis? Het is ook wel leuk om helemaal geen directe plannen te hebben maar van dag tot dag te leven. 

Weet je wat het punt is? Het is nu kwart over twaalf snags. We gaan maar naar bed. Op de Mosselplaat bij Veere. Halve maan. Als het goed is gaat het morgen heel hard waaien en somber weer worden. Dan liggen wij verwaaid. Het was een fijne dag.

DSC_9536

Geplaatst in Logboek | Een reactie plaatsen

Dinsdag, 19 juni 2018

Dover – Duinkerken

Dag

Datum Wind Weer

Dinsdag

19 juni 2018 ZW 4 – 5 Bf Zwaar bewolkt, matig zicht, guur

Vertrek

Aankomst Logstand

Motoruren

06.00 uur 13.10 uur 16.723 (44,9 NM) 3322,8 (7,1 uren)

Tien over half zeven. We varen op de rand van de zuidwest gaande schipping lane. Om zes uur vertrokken en na nog geen drie kwartier zit je in de drukste scheepvaartroute van de wereld. Tistogwat. Het vaart niet prettig want er staat hier een knobbelige zee. Er staat 13 tot 15 knopen wind uit het zuidwesten, dus dwars op het schip. We sturen een koers haaks op de vaargeul en corrigeren niet voor stroom; zoals het hoort. Gedurende de gehele overtocht zullen we door de stroom naar het noordoosten worden gezet, zodat we goed zullen uitkomen voor de ingang van de diepwater route langs de Franse kust naar Duinkerken. De stabilisatoren heb ik in werking gezet: ze staan uit. Daarmee bedoel ik dat ze naar buiten uitgezwenkt staan en hun werk doen. Dus als ik zeg: ze staan uit, dan staan ze aan. Dat is het eerste stuk van de overtocht absoluut noodzakelijk anders heb je geen leven. Ze doen fantastisch werk.

DSC_9496

DSC_9489

DSC_9490

De stuurautomaat kan het in deze omstandigheden nauwelijks aan; die slaat af en toe een soort van vast. Ik laat hem toch maar aanstaan want met de hand sturen is in deze zee uitermate frustrerend en gewoon niet vol te houden. Als ie kapot gaat, gaat ie maar kapot. Dan moet ik een sterkere hebben. Ik ga de deur van de kajuit dichtdoen want het schroefwater maakt erg veel herrie. Ik wil de zee voorlopig effe niet horen tot we aan de overkant zijn.

Kwart over zeven. We hebben net ondervonden hoe belangrijk en nuttig de AIS is. Het is namelijk mistig geworden. We konden op het scherm precies zien hoe een schip op ons afkwam, de Hoegh Kung San, zo’n varende autodoos, met een gang van 15 knopen. Ik had het idee dat ie een beetje bijstuurde voor ons. Door een beetje gas te geven kon ik uit zijn vooruitgeworpen schaduw komen, waarna het aanvaringsgevaar geweken was. Je ziet het allemaal op het scherm gebeuren.

DSC_9500

We zijn hard op weg naar de middenberm, zonder incidenten. Op eentje na: een ruitenwisserblad op het tweede raam van stuurboord af gezien viel spontaan van de arm op het kajuitdak. De twee wissers aan stuurboord kan ik voorlopig dus niet meer gebruiken, want er is geen denken aan dat ik naar buiten ga.

DSC_9488

Tien over half acht. We zijn door de middenberm heen en varen de noordoost gaande schipping lane in. Gevoegd bij al het kruisende scheepvaartverkeer vliegen de ferryboten Dover – Calais v.v. ons om de oren. Soms komen ze recht op ons af, zowel van voren als van achteren, maar daar maak ik me niet druk om want ze wijken voor je uit. Tegen de snelheden waarmee die dingen langsscheuren kun je toch niet op: ze varen (veel!) harder dan 20 kilometer per uur, waardoor jij voorrang hebt! 

DSC_9499

De zee is nog steeds ruw maar gelijkmatiger aan deze kant van de “straat”. We kunnen nu het vasteland zien. De koers is nog steeds goed, alhoewel ik iets noordoostelijker had kunnen sturen, had een paar mijl gescheeld. Ingeborg gaat koffie zetten! De wind blijft rond de 12 tot 15 knopen schommelen. Dat mag ook niet meer worden. Godver! Ik zie de wijzer uitschieten naar 17, 18 knopen. Ik had m’n bek moeten houden. Nou ja, als we straks bakboord uit gaan hebben we de wind en de golven achter en dan is al het leed geleden.

Tien voor half negen. Nog een klein mijltje, dan verlaten we de shipping lane. Ik doe vast 20 graden naar bakboord want wij zijn geen bedreiging meer voor de grote jongens en zij niet meer voor ons. Het is gruwelijk, grauw weer, de hele tijd al by the way, dus dat verhoogt de feestvreugde ook niet. Zwaar bewolkt. Jammer. Tisnietanders. Niet echt een zomergevoel. Nu we de drukke scheepvaartroutes achter ons hebben varen we redelijk rielekst schuinweg voor de golven uit, meer met de stroomrichting mee en de wind bakstag inkomend. Ik heb de stabilisatoren in de parkeerstand gezet om te kijken of het zonder gaat. We rollen iets meer maar het is uit te houden. We lopen nu 0,7 knoop sneller.

Half tien. Nog 4 mijl verwijderd van het begin van de diepwater route naar Duinkerken. De stroom is al gekenterd. Dat is een beetje teleurstellend, maar eigen schuld. Hadden we maar een uur eerder moeten vertrekken. De snelheid over de grond is 6 knopen of zelfs minder terwijl de log een snelheid van 7 knopen door het water aangeeft. Verdikkeme. Betekent wel dat de zee straks holler wordt. Je merkt het nu al een beetje. Pas na de Avant Port Ouest van Duinkerken kan het een beetje rustiger worden. We moeten nog een mijl of 17 en als straks de stroom echt gaat lopen kon het weleens een stief kwartiertje gaan duren voor we in Duinkerken zijn.

Tien uur. Bijna bij de DW route. Nog een halve mijl. Ergerlijk, die tegenstroom!

Kwart voor twaalf. Avant Port Ouest voorbij. Stroom tegen: 2,5 knopen (4 knopen over de grond is de snelheid). Niet fijn. Dit kost een hoop diesel. De hoogovens zijn in zicht en dat zal wel een tijdje zo blijven. Nog 6 mijl naar de breakwater van Duinkerken. Ik schat dat we om een uur of één tussen de pieren zitten.

Het viel mee: kwart voor één binnen. Nu toeren we in het rustige kanaal richting jachthaven Grand Large. Ik verwissel de Engelse gastenvlag voor de Franse. Ik krijg een zoute kont op het dak. Het is laagwater.

Kwart over een liggen we aan de lange steiger in Port du Grand Large. Ik zet de stuurstoel in de tv-stand en schrijf alle gegevens in het logboekje. Ing, we zijn thuis (Duinkerken is één van onze thuishavens, zie je).DSC_9501

DSC_9502

Tien voor vijf. We liggen tegenover het bureau du port, een tuinschuurtje dat ze op de steiger hebben neergezet, waarvoor weten we niet. Ik heb in het echte havenkantoor betaald met 60 munten van 50 cent. De havenmeester vond het prachtig. We gaan douchen in de daartoe bestemde fraaie ruimten want we moeten uit eten vanavond: moules frites met patat.

Goeie wifi hebben ze hier.

Gebeld met Joke en Willem. Zij hebben veel wind maar wij hier een stuk minder. Morgen en de dagen erna gaat het hier ook harder waaien uit het noorden. We hebben geen haast en blijven gewoon een paar dagen in Duinkerken.

Tien over negen. Lekker gegeten in het restaurant aan de haven. Lekkere mosseltjes en Ingeborg had een heerlijke brochette, een spies met vleesbrokken. Een dame blanche als dessert, was veel te veel maar wel lekker. Ook hier hebben we betaald met alleen maar munten. Dat zagen ze wel zitten daar. We zitten nu tv te kijken, naar een voetbalwedstrijd in het kader van de WK in Poetinland. Eigenlijk is het een anderhalf uur durende vechtpartij, prachtig. Prima ontvangst.

Tien voor elf. Change of plan. De ontwikkeling van het weerbeeld, bij nadere beschouwing, dicteert ons dat wij morgen spoorslags en als een haas gaan vertrekken om bij de Belgische kust weg te komen. De wind gaat naar het noorden en wordt na morgen niet mals en we hebben toch maar geen zin om hier zo lang te blijven rondhangen. Het plan is nu om snel de binnenlanden van Zeeland in te duiken en zodoende bij de afweging of we wel of niet varen onafhankelijk zullen zijn van het weer. Daartoe wordt de wekker op 04.00 uur gezet om morgen de volle porren stroom mee te hebben langs de Belgische kust en gaan wij nu naar bed. Welterusten. Het was een fijne, uitermate stabiele dag.

Geplaatst in Logboek | Een reactie plaatsen

Maandag, 18 juni 2018

Dover 3

Kwart over negen. Ik ben om zeven uur opgestaan, niet al te vroeg voor mijn doen, en meteen gaat schrijven aan een volgend stukje, het vijfde sinds ik gisteren begonnen ben. De tekst is klaar en nu ben ik bezig foto’s erin te zetten. Ingeborg zit op de bank. We gaan een kopje koffie drinken, muziek draait op de computer, gezellig hoor, zo in de boot met z’n tweetjes. Er hangt een tamelijk dikke mist op de kliffen. Ik hoop maar dat dat morgenochtend niet het geval is; met mist wil je niet de “Shipping Lanes” oversteken.

Vijf voor tien. Stukje staat erop. De mist is opgelost.

Tien voor twaalf. De tijd vliegt. De boot is schoongespoten en geschrobd, alles een beetje gefatsoeneerd. Een beetje water in de tank gedaan, halfvol, zodat ie niet weer gaat lekken. Koffie!

Tien voor half een. We slaan de lunch over, geen honger, en gaan boodschappen doen.

Drie uur. De boodschappen zijn binnen en ik heb alweer een stukje af, het verslag van 14 juni van onze heroïsche tocht over de Chichester Bar, ons geanker in de golven en ons geanker tussen de modderbanken. Even de benen strekken hoor.

Vijf uur. De zon schijnt volop en de wind loeit over de haven. Het zoeft door de masten. Er staat echt een straffe wind, ik denk gauw een dikke 6 Bft. En morgen zal het ook nog pittig waaien, misschien blijven we nog wel een dag liggen hier in Dover. Je zal altijd zien: vannacht wordt het windstil, maar dan wil ik eigenlijk  niet varen zie je. Kweetniet. Het wordt spannend hierzo, zo langzamerhand. Ik kan dan wel mooi mijn achterstand inhalen maar dat doe ik liever niet, ik ga liever varen.

Jammer dat we in Dover geen goede tv-ontvangst hebben. Elke zender begint met een goed beeld, maar na een minuut stort het plaatje in blokjes en gehik uiteen. Niet te doen. Mee gestopt. Wat wel weer leuk is, is dat Ingeborg heeft ontdekt dat ze op haar iPad middels de havenwifi gewoon Nederlandse programma’s kan ontvangen! Zij zit lekker de hele tijd te kijken naar programma’s als “Andere Tijden”, da’s toch geweldig? Ikzelf zit uren te kijken naar youtube, mijn ouwe hobby, zeg maar afwijking: opnames van het programma Britain got talent, America got talent etc. Ik smul ervan.

Kwart over zes. Ik was inmiddels weer begonnen aan een nieuw verhaaltje maar daar ben ik even mee gestopt voor een wandelingetje over het plankier van de jachthaven. Moest even de benen strekken en fotootjes maken, had ik nog niet gedaan. 

DSC_9481

DSC_9483

DSC_9487

Het is prachtig weer buiten. Het waait als de pieten, dat wel, maar de temperatuur is aangenaam tussen de kaden van het dok. Ingeborg zit met de verknetteraar vliegen te meppen en we eten nu een boterhammetje met verse aardbeien uit de voedselhal (drie pond een kilo, ongehoord goedkoop!).

De aardbeien waren lekker en het brood ging wel. Ik heb het stukje van 15 juni afgeschreven, dat we naar Eastbourne gingen, van Chichester Harbour af. Dat was een heel makkelijke tocht, ging erg goed enne het verhaaltje is verder niet zo bijzonder daardoor, maar goed, dat is af. Nu nog even fotootjes erbij zoeken en dan ben ik voor vandaag klaar met dit gebeuren en als we morgen hier blijven liggen, doe ik de rest wel.

Vijf voor acht. Dover is een productieve plek voor mij, mijn zevende verhaaltje sinds gisteren staat erop. Je moet niet naar de kwaliteit kijken want daar valt wel het een en ander op af te dingen. Maar ja, het zijn ook allemaal herhalingsoefeningen, behalve als er iets spannends of vervelends gebeurt. Daar hangt trouwens ook een terugkerend aspect aan. Ik ga koffie zetten voor Ingeborg. We gaan de avond in. Het was een fijne dag.

Geplaatst in Logboek | Een reactie plaatsen

Zondag, 17 juni 2018

Dover 2

13.00 uur. Het was des morgens windstil, maar dat duurde niet lang. Morgen gaat het nog harder waaien. Voorzover we konden zien op Windfinder is dinsdag de geschiktste dag om over te steken.

DSC_9479

Het was hoog tijd dat ik weer eens wat ging schrijven. Ik lig negen dagen achter! De hele oggend hield ik me daar mee bezig. Drie kreeg ik erop. Een goed begin. We belden met Ma. Alles goed. Na de lunch ging ik douchen. Goeie douches hier. Er gebeurde niet veel op de haven. Weinig inkomend en uitgaand jachtenverkeer. We gaan een luchtje scheppen, kijken waar de supermarkt is.

16.00 uur. Langs het Wellington dok, aan de kant van de kliffen, liepen wij naar het centrum van Dover. De vierbaansweg is een doorgaans krankzinnig drukke weg. Die leidt uitsluitend van en naar de dokken waar de ferry’s aanleggen. Een en al vrachtwagens wat er langs ronkt. Via een voetgangerstunnel kom je in het centrum. We wandelden daar wat rond en maakten fotootjes.

DSC_9458

De weg naar de ferry-dokken op een zeldzaam moment

 

DSC_9457

Het Wellingtondok

DSC_9461

DSC_9463

DSC_9464

DSC_9467

DSC_9471

Er is een tamelijk nieuw winkelcentrum, niet te ver van het “Seafront” met een Marks & Spencer en een Foodhall. De M&S is stervensduur. De Foodhall ernaast daarentegen is de eerste supermarkt die we tegenkomen met enigszins redelijke prijzen. Daar gaan we morgen boodschappen doen. Aan het “Seafront” namen we een ijsje bij een jongeman met een klein bestelbusje, waarvan de motor permanent draaide om de ijsbakken koud te houden. Op een bankje aten we ons ijsje, kijkend naar een groep mensen van een zwemclub of zo op het kiezelstrand die daar zwemmers begeleidden die in de haven aan het trainen waren voor kanaaloversteken.

DSC_9473

DSC_9474

Op het bankje naast ons kwam een familie met jonge kinderen zitten die de meeuwen gingen voeren. Wegwezen dus. Via het doolhof van voetpaden geraakten wij aan het havenkantoor alwaar wij bijboekten. Mijn knieën  knikkeren van het lopen. Gauw zitten op de boot.

Half twaalf. Ingeborg ligt al in bed. De hele avond zitten schrijven, ik. In totaal nu vier stukjes gepubliceerd. Morgen blijven we ook hier. Nu naar bedje toe. Het was een fijne, gezapige dag. 

Geplaatst in Logboek | Een reactie plaatsen

Zaterdag, 16 juni 2018

Eastbourne – Dover

Dag

Datum Wind Weer

Zaterdag

16 juni 2018 ZW 4 – 6 Bf Eerst bewolkt, later zon

Vertrek

Aankomst Logstand

Motoruren

07.30 uur 15.10 uur 16.678 (45 NM) 3315,7 (7,4)

Ik werd vanmorgen wakker (net als gisteren) en dacht, kom, laat ik weer eens op de Windfinder kijken. De buurman was al aan het losgooien om de sluis van zeven uur te pakken. Hij vertelde gisteren dat ie van plan was over te steken naar Dieppe. Wij waren eigenlijk van plan hier een dag te blijven om boodschappen te doen en misschien andere leuke dingen. Maar ik herinnerde me tevens dat Windfinder al eerder had aangegeven dat de wind ging aantrekken de komende dagen. Ja hoor, vandaag zou het niet onverdeeld gunstig zijn om de sprong naar Dover te wagen, maar de komende dagen al helemaal niet. Gevoegd bij de straffe tarieven van deze haven deed dit ons besluiten een sluisje later “te pakken” en toch maar te vertrekken. God zegene de greep. Vandaar dat wij nu, kwart voor acht, met een vissersschip en twee Nederlandse zeiljachten in de bakboord kolk liggen terwijl de krakende steigers omlaag drijven.

DSC_9420

We hopen te profiteren van het dubbele tij: tot voorbij Dungeness hebben we de stroom mee en daarna wordt het slack maar als we daar zijn krijgen we de stroom nog een keer mee naar Dover. Na Dungeness gaat het wel harder waaien, da’s minder. We hopen dat de zon gaat schijnen.

DSC_9425

DSC_9429

DSC_9433

Kwart over acht. We zijn net buiten de havenhoofden van Eastbourne. De wind is zuidwest, 14 tot 16 knopen. Dat is een dikke 4 Beaufort. Dat klopt niet met Windfinder voor dit moment. Dat is wel een beetje jammer. Het begint nu al, het geschommel en geslinger. We hadden gehoopt op een vlak zeetje maar dat is ons dus niet gegund. Het wordt een taaie rit, denk ik, maar goed, we hebben de stabs nog niet ingeschakeld maar dat gaat wel gauw gebeuren denk ik. We maken regelmatig rollingen, waar je de rolling van krijgt, maar het is beter om jezelf daar een beetje aan te wennen mocht het straks erger worden. Dan weet je tenminste waarvoor je gaat stabiliseren. De twee zeiljachten liggen mee op koers naar Dover, die hebben hun zeilen als stabilisatoren, maar zullen op deze voordewindse koers evengoed flink rollen af en toe. Eerst maar eens een joggertje.

DSC_9436

DSC_9438

Tien voor half een. Dungeness dwars. We spreken windkracht 5 – 6 Beaufort uit west tot zuidwest, 21 tot 25 knopen. De vloedstroom begint nu pas een heel klein beetje mee te lopen, maar staat nog erg dwars op het schip volgens het peiltje op de plotter. Het is hier een heksenketel. De golven komen van alle kanten. De stabilisatoren heb ik een tijdje laten werken maar nu staan ze geparkeerd. We willen er zo gauw mogelijk doorheen. Linda belde ons terwijl ik met de hand de boot door de ellende rond Dungeness probeerde te sturen. De automaat  “kraakte” teveel. We hielden het kort dit keer want we zijn een beetje gespannen. Echt veel lol in fotograferen en filmen hebben we niet. Toch maar wat geprobeerd af en toe.

DSC_9440

DSC_9441

DSC_9442

Kwart over drie. Wat ons nou weer overkomen is, tjonge, jonge, jonge. Onvoorstelbaar. Dit hebben wij met dit schip nog niet meegemaakt! en lang leve de stabilisatoren! Jammer dat we onze “glorieuze entree” in Dover niet hebben kunnen filmen, daar was geen denken aan. Ik kan haast niet beschrijven hoe de zee vlak voor de haveningang, de “west entrance” tekeer ging. Verticale geisers ontstonden als gevolg van de vloedstroom die pas hier de beloofde 3 knopen snelheid bereikte en die botste met de betrekkelijk ondiepe vlakte die zich rond de haven van Dover uitstrekt. De autoriteiten lieten ons nog wachten ook, zo’n 300 meter voor de ingang. De boot werd op en neer gegooid, daar hielpen de stabilisatoren ook niets meer aan. Wonderlijk genoeg ging er niks stuk. Voor ons gevoel na een eeuw mochten we naar binnen en keerde de rust aan boord meteen terug, alhoewel we tot in de box in het Granville Dock nog op onze poten stonden na te trillen. Lache man. Wat een wilde rit was dat en wat een zeewaardig schip hebben wij, nu wij nog, zeewaardig bedoel ik. We liggen.

DSC_9451

DSC_9454

We konden in de haven de ingang naar de jachthavens niet vinden. Er lagen allerlei kraan- en andere werkschepen aan bakboord. De hele zooi is hier op de schop gegaan. Het hele jachthaven gebied wordt verbouwd en veranderd; het is nu een grote teringzooi. Een vent van een kraanschip zag ons zoeken naar de ingang en gidste ons via de marifoon naar het juiste gat.

Kwart over zes. De havenmeester vroeg een bijdrage van 35 pond. De wifi is hier nu voortreffelijk. Ik heb gewandeld om het havengebied van de kant af te verkennen. Er staan overal hekken en alles is afgesloten, je kunt niet meer de Prince of Wales pier op. Alleen via een kronkelig geconstrueerd voetgangerspad kun je het havenfront bereiken. Het gaat één grote, supermoderne jachthaven worden met een wandelpier van meer dan een mijl lang. Een nieuw sluisje naar het Wellington dok komt er en wat al niet meer. Voorlopig is het er niet fraai, niet leuk en dat gaat nog wel even duren vrees ik. We gaan nu eten en ik ben de televisie aan het opstarten.

De wind trok steeds meer aan, ver boven de verwachtingen voor vandaag. De rest van de avond bleef het flink waaien. Wij lazen, puzzelden en keken tv om tenslotte dodelijk vermoeid (ja, dat lezen gaat je niet in de koude kleren zitten) in bed te rollen. Het was een zenuwslopende, doch fijne dag.

Geplaatst in Logboek | Een reactie plaatsen

Vrijdag, 15 juni 2018

Chichester Harbour (Thorney Channel) – Eastbourne

Dag

Datum Wind Weer

Vrijdag

15 juni 2018 Uiteindelijk weinig! Uiteindelijk prachtig!

Vertrek

Aankomst Logstand

Motoruren

06.00 uur 13.30 uur 16.633 ( 49,4 NM) 3308,3 (8,4 uren)

Half zeven. Te 06.00 uur vertrokken uit het Thorney Channel in Chichester Harbour. Veel stroom mee naar buiten. Er stond genoeg plat water om rielekst over de Bar te hoppen. De zon zal opkomen, dat kunnen we zien. Er staat behoorlijk wat wind, meer dan voorspeld: 11 tot 13 knopen uit het Oosten, hopen dat het niet meer wordt. Het zou minder moeten zijn volgens Windfinder. Het zij zo. We koersen nu op de Boulder Street af. Nog vijf mijl te gaan. Daar kunnen we wat meer bakboord uit, onder de lij van het land, voor wat dat waard is hier rond Selsey Bill. Het schip begint al aardig te schommelen. De stroom mee valt tegen, slechts 0,3 knopen.

Het is kwart over zeven. De stabilisatoren moesten toch aan. Het werd te rommelig en te schommelig. De zee is onrustig ondanks de betrekkelijk geringe windkracht. Dat komt door Selsey Bill. Het gaat goed tot nu toe.

Half acht. Dwars van de Boulder Street boei. Nu pas. We zijn al anderhalf uur onderweg. De snelheid houdt niet over. Tisnietanders.

Acht uur. Ik zit tegen de schittering van de opkomende zon op het wateroppervlak in te kijken. Ik doe mijn zonnebril op. Dat is nu echt wel nodig. We varen recht naar het oosten. De zee is weer rustig voorbij Selsey Bill. De Stabs zijn inmiddels weer geparkeerd. We varen 7 knopen over de grond. We worstelen met de vraag of we naar Eastbourne zullen doorvaren of niet. Je weet nooit precies wat de wind gaat doen.

Negen uur. De plannen zijn gewijzigd: we gaan toch richting Beachy Head en dan de hoek om naar Eastbourne, want we zagen de weerberichten van de BBC op tv, die het steeds maar hadden over lichte winden in het zuiden van Engeland vandaag. We nemen de gok. Als we mazzel hebben en we kunnen deze snelheid (minimaal 7 tot 8 knopen) volhouden, dan blijft de stroom mee staan tot voorbij Beachy Head en daar krijgen we nog een keer de stroom mee; het beroemde dubbele tij tot aan Dover. Dover doen we dus niet, dat gaat te ver.

Tien voor half elf. Onze positie is dwars van de windfarm die hier op zee verrezen is de laatste jaren. Daarvan staat niets op de kaart. Beachy Head is al vaag te zien vooruit. Het is nog twintig mijl varen.

DSC_9392

De snelheid blijft mooi hoog: plm. 8 knopen en de wind is ingekakt naar 2 tot 1 Beaufort. Hoe mooi wil je het hebben?! Volkomen windstilte willen wij. De zee zakt ook meteen in elkaar en dat moeten we ook hebben. Jammer voor de zeilers. Het deint wel, soms behoorlijk ook, maar het is nog steeds goed te doen zonder stabs. Er zit geen regelmatig systeem in, je blijft niet rollen. We zitten een beetje te lezen en te puzzelen en nu krijgen we een bakje koffie.

Kwart voor een. Beachy Head dwars aan bakboord. Even fotootje maken hoor. Nog steeds stroom mee. We ronden de kaap vrij krap voor ons gevoel.

DSC_9403

DSC_9399

DSC_9404

DSC_9410

DSC_9412

DSC_9416

In de voorhaven van Eastbourne bij hoogwater

Half drie. We liggen al een kwartiertje in Eastbourne in onze box van 15 meter lang, met een “vinger” van 15 meter dus tamelijk riant kan ik wel zeggen. Je moet hier door een sluis die 24 uur per etmaal wordt bediend. Je kunt ook altijd erin of eruit, ongeacht het tij. De aanloop in de voorhaven wordt wel smaller bij laag water. Er zijn twee kolken die beurtelings gebruikt worden. Je maakt in de sluis vast aan een lange steiger  die mee op en neer gaat. Heel makkelijk dus. De havenofficials komen bij je boot in de sluis om de gegevens op te nemen en een box toe te wijzen, ook heel slim. Je bent dan geregistreerd en je komt er niet uit zonder te betalen, maar dat willen we ook niet, toch? Het is een haven die omringd wordt door zogenaamd fraai vormgegeven flatgebouwen en een kade. Men heeft hier veel moeite gedaan om iets fraais uit de grond te stampen. Mijn inziens is dat niet helemaal gelukt. Je ligt wel veilig, achter slot en grendel en totaal beschut. We liggen perfect. Nu moeten we even naar het havenkantoor om te betalen. Maar eerst een glas water uit een blikje.

DSC_9419

We zien hier opeens veel Nederlanders. Dat begon al in Cowes. Kijk, daar komt er weer eentje, die gaat naast ons liggen.

We kwamen terug van het havenkantoor waar we voor onze riante plek een riante prijs moesten betalen: 43 pond. Tsjakka. Maar dan is wel alles inbegrepen: stroom, water en sanitaire voorzieningen en die zijn fantastisch hier.

Negen uur saves. Des middags gewandeld naar het winkelcentrum vlakbij de haven en even gespioneerd in de supermarkt, de Asda. Dat is echt een heel grote supermarkt en ook heel duur. Engeland is duur. Ik kan er niet over uit. Ben benieuwd hoe dat gaat na de Brexit. Morgen gaan we boodschappen doen. Onze laatste Engelse munten uitgeven. We houden er rekening mee dat we hier nog een dag (moeten) blijven liggen. 

IMAG0385

We nemen ook nog even een kijkje op de sluis.

IMAG0394

IMAG0393

IMAG0395

Ik kreeg weer pijn in mijn beentjes van het lopen. Dat was niet fijn. We zitten nu Portugal – Spanje te kijken met een lekker glaasje whisky (ik) en een glaasje water (Ingeborg).

Tien voor half twaalf. We gaan naar bed, lezend in slaap vallen. Fantastische voetbalwedstrijd was dat. Die Ronald Cristiano is me er eentje, zeg! Het was een fijne dag.

DSC_9417

DSC_9418

 

Geplaatst in Logboek | Een reactie plaatsen

Donderdag, 14 juni 2018

West Cowes  – Chichester Harbour (Thorney Channel)

Dag

Datum Wind Weer

Donderdag

14 juni 2018 ZO, later ZW 5 – 6 Bf Regen, zwaar bewolkt, later zon

Vertrek

Aankomst Logstand

Motoruren

08.00 uur 13.30 uur 16.583 (25 NM) 3299,9 (4,4 uren)

Tien over acht. We zijn tien minuten geleden vertrokken van onze ligplaats bij Shephard’s Wharf Marina, na vier overnachtingen (niet alleen de rivier loopt regelmatig leeg, je portemonnee ook, maar ik klaag niet: we hebben genoten – “we love boatlife”).

DSC_9357

Bye bye, Cowes!

De wind is inmiddels alweer aangetrokken tot 4 en af en toe 5 beaufort uit het zuiden. De zee is hier vlak want we varen aan de hoge wal de Solent op, in de lij van Wight. De nieuwe “breakwater” ligt achter ons. Dat was trouwens een verrassing die stenen dijk. Negen jaar geleden was die er nog niet. Het is guur en lelijk buiten (nasty weather). Vanmiddag zal de wind afnemen volgens de verwachtingen. We zijn weer op weg. Ingeborg is buiten de boel aan het redderen. Met een uurtje of twee, drie zijn we bij de “bar”, de drempel voor de ingang van de binnenwateren van Chichester Harbour. Chichester Harbour is de verzamelnaam van  al die zee-armen en watertjes die je daar aantreft en voor het grootste deel met laagwater droogvallen. Over die bar gaan we heen en dan meteen rechts uit de flank ankeren in het oppertje van Easthead, aan de rand van de vaargeul. Ruim dertig jaar geleden hebben we daar ook gelegen, samen met de Wervelwind van Aad en Coby en hun kinderen. Onze zoon en dochter waren toen respectievelijk 8 en 10 jaar oud (plusminus). Dat waren nog eens tijden. Nostalgie! De verwachting is dat morgen de winden minder worden, zodat we naar Brighton kunnen.

De knopenteller zit weer eens vast onder het schip. Benieuwd of ie straks nog losschiet. Afijn, zo blijft het aantal getelde mijlen op de klok beperkt (jong gebruikt schip, weinig mijlen op de teller!). Tot onze verbazing zien we luchtkussenvaartuigen langs scheuren. Ik dacht dat die allemaal afgeschaft waren!

DSC_9368

Half tien. Het weer is aanzienlijk verslechterd. We zitten nu in windkracht 5 met uitschieters naar 6. Het regent en het zicht is slecht geworden. Dat is niet zo fijn, maar niks aan te doen.

Kwart over tien. We naderen de Bar van Chichester Harbour. Het wordt grimmig. De wind is zuid tot zuidoost, meest 6 beaufort met een grote strijklengte. De golven bouwen angstwekkend hoog op. De stabilisatoren staan als een gek te pompen en te rollen, nou ja, alleen rollen dan. Ingeborg dreigt: waag het niet om ze uit te doen, hoor!! Alsof ik dat zou willen! Het regent af en toe nog. Het is uitermate spannend. Eigenlijk niet verstandig om te doen. We dachten op een gegeven moment we gaan Portsmouth in, maar hebben dat niet gedaan en nu kunnen we niet meer terug. Ik hoop maar dat de grondzeeën bij de Bar niet te erg zijn. Ik sta aan het roer peuken te schijten en Ingeborg staat het huilen nader dan het lachen. Van filmen en fotograferen kan geen sprake meer zijn. Achter de Bar ziet het er een stuk rustiger uit. Waren we daar maar alvast.

Tien uur. We maakten ons druk om niks. Het schip deed het fantastisch en bleef goed bestuurbaar, ondanks de grote roeruitslagen die nodig waren. Het is alleen wennen aan de onverwachte en schokkerige bewegingen die door deze rare zeeën worden veroorzaakt.

DSC_9375

Bij het eerste baken hadden we de narigheid eigenlijk alweer achter de rug

DSC_9376

Op de ondiepten naast de geul stonden rare zeeën

Kwart voor elf. We are over the moon! We hebben het anker laten vallen in een bocht naast de vaargeul achter Easthead, naast een groen jachtenboeitje. De stront waait van de dijken. Ik kreeg nauwelijks de rits dicht van de kuiptentdeur, zoveel druk van de wind stond erop. We liggen als een huis achter ons domme poolanker, aan 30 meter ketting. Voor ons ligt nog een jacht voor anker en aan bakboord, dicht bij het strand staat een kimkieler droog. Het water is opkomend. Als de windrichting zo blijft en de wind niet sterker wordt is het hier wel uit te houden. Alle leed is weer geleden, we gaan een lekker bakkie koffie drinken, hebben we wel verdiend. Tis dat ze het niet lusten, anders hadden we de stabs ook koffie gegeven.

DSC_9377

DSC_9378

13.00 uur. Ankerop bij Easthead. Deze plek was niet “tenable’, niet houdbaar omdat de wind iets draaide en het opkomende water dat met grote kracht rond Easthead naar binnen stroomde zeer onrustig werd. Niet te doen. Dat viel tegen. Weg nostalgie. Geen nood. We hadden verderop een jacht zien liggen achter een eilandje, Pilsey genaamd, in het Thorney Channel. Die lag volkomen stil achter zijn anker. Daar gaan wij ook kijken.

Vijf over half vier. Tijd voor een potje bier. We liggen voor anker halverwege Thorney Channel in de richting van Topsham geloof ik dat het heet. Tegenover West Thorney op Thorney Island, liggen een heleboel boten aan moorings midden in de vaargeul, dat zie je ook bij Itchenor. Je kunt er mooi tussendoor varen, dat wel. We zijn gewoon naast de buitenste boot op ons eigen anker gaan liggen, in de hoop dat we bij laag water niet vast komen te zitten. Volgens mij moet het lukken. Je ligt hier helemaal beschut bij alle omstandigheden. Het is hier fantasties. De boel begint al droog te vallen aan bak- en stuurboord. De wereld zal wel een stuk kleiner worden denk ik. Het waait nog steeds pittig, maar het water is vlak en we liggen als een huis.

Kwart over zes. Ingeborg maakt eten. We hebben de hele middag zitten lezen en puzzelen (what’s new?). Prachtig weer is het in feite. De zon heeft de hele tijd geschenen, terwijl het hard bleef waaien. We liggen perfect beschut. Het is nu laagwater, denk ik. De modderbanken komen akelig dichtbij maar we raken (nog) niks. Kleine witte, reigerachtige (ibissen?) vogels lopen fanatiek te foerageren in de stroompjes. 

DSC_9382

DSC_9384

DSC_9387

DSC_9390

We hebben uitgerekend dat we morgenoggend het beste om vijf uur, half zes zouden moeten vertrekken om dan met afgaand tij over de Bar te wippen en vervolgens met volle stroom mee langs de Boulder Street boei over de Looe naar Brighton te scheuren. Dat is veertig mijl. Moet te doen zijn binnen een uur of zes. Het gaat wel waaien tegen de tijd dat we bij Brighton aankomen. Maar na vandaag hebben we er alle vertrouwen in dat we dat aankunnen met onze vriendjes achter onder de boot. Zonder de MagnusMasters hadden we waarschijnlijk in de problemen gekomen in de grondzeeën vóór de Bar. Kijk, je wordt wel door elkaar geschud en soms twijfel je, maar zodra de rotoren door de waterbewegingen kans zien een verschil te maken, doen ze het ook. Dat merk je wel degelijk en het geeft vertrouwen.

Half twaalf. We gaan naar bed. Ik zet de wekker van de GSM op zes uur, vijf uur Nederlandse tijd. Mooie tijd om te vertrekken. De vloedstroom giert naar binnen momenteel. Het gorgelt rond de boot. Hele avond tv gekeken omdat buiten steeds minder te zien was. Dit was een pisbroekerige, maar niettemin tevens een fijne, stabiele dag. PS. De knopenteller is losgeschoten.

Geplaatst in Logboek | 2 reacties