WING IV naar de Middellandse Zee (jaar 1)

Onderstaand stuk is een samenvatting van het eerste jaar van onze reis naar de Middellandse Zee en is eerder geplaatst in het clubblad van onze zeilvereniging W.S.V. De Zeevang te Edam.

Hier een bericht van de opvarenden van de Wing IV. Voor degenen die ons niet kennen: wij zijn al een tijdje lid van de WSV De Zeevang, namelijk sinds 1986 of daaromtrent. Wij zijn vorig jaar met onze boot vertrokken naar zonniger oorden. We hebben zelfs onze ligplaats opgezegd. Het is overigens wel de bedoeling dat we ooit terugkeren in Edam en dan maar hopen dat we op de wachtlijst worden gezet voor een ligplaats! Onze boot is een Koopmans 40 van aluminium, die nu in Italië gekrompen is tot 38 voet (ruwweg: 11 meter). Het was al lang ons plan voor langere tijd te gaan varen en ons huis te verhuren. Tot nu toe is dat gelukt. Op 9 mei 2010 werden wij uitgezwaaid door de hele vereniging, na een afscheidsborrel in het clubhuis. Geheel onverwacht werden wij bij die gelegenheid overladen met cadeau’s, flessen drank (Willem: die Ouzo heb ik nog hoor, ik drink ‘m pas in Griekenland, waar ie thuishoort!), boeken, vlaggen; geweldig!! Op het hoogtepunt van de borrel gooiden wij los.

het afscheid

Ik kan natuurlijk niet precies beschrijven wat er sindsdien allemaal is gebeurd. Dat staat allemaal te lezen, gelardeerd met foto’s en hier en daar een filmpje, op onze weblog: www.wingiv.wordpress.com. Vanaf 9 mei heb ik van bijna elke dag daarin een impressie geschreven. Maar in grote lijnen kan ik wel schetsen welke route we hebben gevolgd en waar we nu zijn. Na een paar weken in Zeeland te hebben gebivakkeerd (duiken met onze duikvereniging Trilobiet) zijn we op 31 mei 2010 het land uitgegaan en langs de Belgische kust (Blankenberge en Duinkerken) naar Boulogne gevaren. Vandaar naar Fecamp en vervolgens naar Cherbourg. We probeerden zoveel mogelijk te ankeren om de kosten te drukken. Dat lukte bij Cherbourg en vervolgens bij St. Peter Port in de Havelet Bay, vlakbij de stad. Daar werden we snags geramd door een van zijn anker geslagen Fransman. Gelukkig liep alles goed af. Via Lezardrieux, Perros Guirec en l’Aberwrach belandden we in Camaret. Op een of andere manier gingen we erg snel. Ik denk dat we onze alledaagse stress en gejaagdheid nog niet kwijt waren en dat zou ook nog een poosje duren, trouwens. We moterden veel, hoewel het traject van Camaret naar Belle Ile (zo’n 100 mijl) grotendeels zeilend werd afgelegd, bij daglicht nog wel! Het waaide toen uiteindelijk tamelijk hard. We begonnen steeds vaker Nederlanders tegen te komen die ook afzakten naar het Zuiden met een gelijksoortig doel: wegwezen en naar de zon. Van Ile d’Yeux zeilden wij naar het Ile de Ré achter welk eiland wij ankerden en vervolgens naar Royan, aan de monding van de Gironde. Daar ontmoetten wij een sympathiek Engels echtpaar met wie wij de volgende dag met mooi weer vertrokken voor de lange trek langs Arcachon naar Cap Breton, vlakbij Biarritz. We konden grote stukken zeilen, maar af en toe moest hier ook de motor bij. Deze kust was saai maar rook wel lekker (naar pijnbomen). 23 juni namen we afscheid van Chris en Margaret en vertrokken richting San Sebastian met de Baskische vlag in het stuurboordswant.

het hijsen van de Baskische vlag

De Spaanse kust was overweldigend. We konden de Pyrreneeen met zijn besneeuwd toppen goed zien! In San Sebastian hebben we 1 nacht voor anker gelegen in een enorme baait met veel drukte. De volgende dagen kruisten we langs de Noord Spaanse kust en deden veel haventjes aan die allemaal de moeite waard zijn! Vooral Guetaria is ons door de schilderachtige straatjes en de Baskische hartelijkheid bijgebleven: daar hebben we onder het genot van een gratis tapas en veel bier met veel plezier een WK-wedstrijd met het Nederlands elftal gezien in een cafe. In Bilbao maakten we kennis met Joop en Meta die met hun “Ilona”, een grote klassieke kits van 17 meter, ook op weg waren naar het zonnige zuiden. Bijna acht maanden zouden we bij elkaar blijven. Het werd steeds gezelliger.

het bleef nog maanden gezellig op de Ilona

In La Coruna kwamen we nog een stuk of 7, 8 vertrekkers van 2010 tegen. We kenden elkaar van de bijeenkomst georganiseerd door het blad Zeilen. We trokken aardig met elkaar op, gedurende een week vol met Nederlands voetbal! Het hoogtepunt was wel een gezamenlijke barbecue op het strand van Camarinas. Daar keken we ook naar de WK-finale Spanje – Nederland.

Nederland verliest de finale

Daarna viel de boel een beetje uiteen. De Ilona en wij bleven wel bij elkaar. Het klikte op 1 of andere manier. Op Islas de Cies rookten wij op de rotsen makrelen en hadden reuze lol. De reis langs de Portugese kust lijkt alweer lang geleden maar als ik er aan terugdenk heb ik daar dierbare herinneringen aan. Ik ben nogal breedsprakig dus als ik de leuke dingen eruit pik heb ik veel meer dan 2 A-4tjes nodig. Mijn weblog is in totaal, geschat zo’n 1000 A-4tjes in omvang. Pik daar maar eens iets uit!

Lissabon

Via Lissabon belandden wij uiteindelijk in Zuid-Portugal, een prachtig vaargebied met een uitstekend klimaat. De lagune bij Alvor was een absoluut hoogtepunt. In september 2010 zijn we 3 weken naar huis geweest en sliepen bij onze kinderen en bij moeders. De winter brachten wij door op de Rio de Guadiana, grotendeels voor anker voor het dorpje Alcoutim, waar wij veel vrienden maakten en een geweldige tijd hadden. We vierden met elkaar Kerst en Oud en Nieuw.

kerst 2010 in Alcoutim

Na een korte onderbreking van 2 weken in Nederland vertrokken wij op 17 maart, helaas zonder de Ilona, langs de Spaanse kust naar Cadiz, Barbate, Tarifa, Gibraltar, Marbella en nog heel veel havens tot aan Altea en Moraira, waar wij Bart en Lies ontmoetten, die ons zeer gastvrij ontvingen in hun Spaanse villa met zwembad!

Op bezoek bij Bart en Lies

Dat was toch wel heel apart, hoor! We hebben genoten: met elkaar koffie gedronken, de omgeving bekeken, uit eten geweest, geweldig! Het was 2 mei 2011 dat we overstaken naar Ibiza, waar je geweldig kunt ankeren, vooral boven het eiland Formentera (Isla Espalmador). Niet te beschrijven.

voor anker bij Isla Espalmador

Na een paar tochtjes rond het eiland zijn we overgestoken naar Mallorca, hebben een paar dagen in Palma gelegen tussen de miljoenenjachten en zijn daarna “om de west” via Puerto Soller naar Pollensa en Alcudia gevaren.

miljoenenjachten in Palma de Mallorca

Allemaal even prachtig! Ondertussen is het eind mei. We hebben met onze dochter Linda afgesproken om elkaar op 22 augustus te treffen op Malta. Dan heb je dus meteen een deadline! Op 27 mei staken we over naar Menorca en hadden het naar ons zin in Ciudadela en vervolgens Mahon, waar we 9 dagen bleven liggen om een paar duiken te maken met vrienden van onze duikvereniging die daar op vakantie waren.

duiken op Menorca (foto: Ron Schmeddes)

Het leven is zwaar maar ontzettend gezellig. Het ontmoeten van vrienden geeft ons een enorme opkikker want af en toe voelen we ons toch een beetje eenzaam. Na een fantastische tijd met Ron en Kitty en Son Bou Scuba staken we op 9 juni 2011 over naar Sardinië. Dat was geen lolletje, althans dat vond ik. 38 uur motoren in geen of weinig wind maar wel een giga deining van alle kanten. Wat een klote-zee! Maar als je eenmaal in Alghero aan de stadskade ligt is alle leed geleden. Dit is een mooi historisch stadje en we gaan nu lekker een paar dagen relaxen, ook al kost het ons “een arm en een been”. (zie ook ons dagelijks verslag op de weblog: http://www.wingiv.wordpress.com, maar als je gewoon wingiv goegelt kom je er ook).

We zijn nu een jaar onderweg en ik heb het nog niet echt warm gehad. De motor wordt erg veel gebruikt en die doet het tot nu toe erg goed. Met het aluminium hebben we ook nog geen problemen gehad. Wel ging de ankerlier kapot; de as brak af, maar het ding was vanaf het begin al niet goed dus kregen we die van de leverancier (ASA Bootelektra) geheel vergoed, behalve de verzendkosten. Met de Wifi gaat het sinds we een krachtige antenne hebben gekocht via het internet in Duitsland over het algemeen uitstekend. De radarscanner doet het niet meer en ik weet niet hoe dat komt; ik moet nog de mast in om het “deksel van de plee” te rukken. Het heen en weer vliegen met Ryan Air bevalt uitstekend: goedkoop en we komen tot nu toe op de plaats van bestemming aan. Hoe lang de reis gaat duren weten we nog steeds niet. Als laatste: de Portugezen, Spanjaarden en Italianen die wij tot nog toe hebben ontmoet zijn uitermate beleefd, spreken over het algemeen verbazend redelijk Engels, soms zelfs Nederlands, en ontvangen ons met veel vertoon van dienstbaarheid: ze rennen voor je! We zijn nog nergens weggestuurd en de prijzen vallen alleszins mee. Daarbij moet ik wel aantekenen dat het nog steeds niet hoogseizoen is. 

Willem en Ingeborg Brandenburg

a/b Wing IV

Alghero, Sardinië

15 juni 2011

www.wingiv.wordpress.com

2 reacties op WING IV naar de Middellandse Zee (jaar 1)

  1. Martin Zeegers zegt:

    Moet de tuin nog gedaan worden. Krijg geen reactie op mijn email. Martn

    Like

    • wingiv zegt:

      Hoi, Martin! Alles goed met jullie? Neen, de tuin hoeft niet. Linda gaat binnenkort een tijdje in ons huis zitten en doet het een beetje bijhouden! Het zal er wel niet uit zien, momenteel. Groetjes van ons uit voormalig Oostduitsland (in de buurt van Stralsund!).

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s